عکاسی مد - فریبرز میرکبیری

عکاسی مد (مدلینگ) یا عکاسی فشن چیست؟

اگر بخواهیم تعریف ساده ‌ای برای عکاسی مد (مدلینگ) یا عکاسی فشن پیدا کنیم، شاید یکی از بهترین تعریف‌ ها برای هنر عکاسی مد این باشد که با نشان دادن عکس لباس، لوازم آرایشی-بهداشتی، زیورآلات و غیره… اینگونه تولیدات مختلف را معرفی می‌کند و در واقع آنها را آماده فروش می‌کند. در این مورد خاص، عکس مد (مدلینگ) یا عکس فشن اطلاعاتی به مخاطب خود نمی‌دهد و صرفاً می‌خواهد با یک تصویر چیزی به مردم نشان بدهد که به آن علاقه‌مند هستند. ژست و طرز پوشیدن لباس در یک عکس طرز تفکر را نشان نمی‌دهد، بلکه سعی در نشان دادن یک سبک شاخص دارد.

 هر کدام از عکس‌ هایی که در تبلیغات و پوسترهای تبلیغاتی در شهرهای مختلف می‌بینیم، میتوانند مثل یک تزئین و دکوراسیون بسیار زیبا و منحصر به فرد برای شهر باشند. در واقع داستان آن پوسترهای تبلیغاتی داستان هر یک از شهروندان یک شهر است و گویای سلیقه‌های مختلف مردم یک شهر  است.

عکاسی فشن و مد - فریبرز میرکبیری

عکاس: فریبرز میرکبیری

عکس ‌های مد (مدلینگ) یا عکس های فشن، تاریخ مصرف محدود دارند و در نهایت در مدت زمان کوتاهی از رده خارج می‌شوند. در واقع آن عکس ‌ها (محصولات) از مد می‌افتند و سبک ‌ها به سرعت عوض می‌شوند. به همین دلیل بعد از آن عکسی دیگر، سبکی دیگر با مدل ‌های جدیدتر به بازار می‌آید و هنرمندان طراح ، این نیاز را کاملا درک کرده اند و سعی در جایگزین کردن مدل ها و نمونه های جدید میکنند.

 عکاسی مد (مدلینگ) یا عکاسی فشن مستقیماً بر روی احساسات مخاطب تاثیر می‌گذارد و نقشی به جز فروش بیشتر کالای خود ندارد؛ وظیفه عکاسی مد (مدلینگ) یا عکاسی فشن اطلاعات دادن به مخاطب خود نیست. بلکه این نوع عکاسی با تصویری که از طریق رسانه ‌های عمومی به مغز انسان می‌فرستد، کارش ثبت کردن تصویر در اذهان و سر و صدا راه انداختن برای تبلیغ یک نوع کالای خاص است و در واقع هدفی کاملا تجاری را دنبال می‌کند. به همین دلیل هم میتوان گفت که مد و فشن و در کل تبلیغات (جواهر آلات، لباس، لوازم آرایشی- بهداشتی و غیره …) یک نوع فرهنگ‌ سازی در بین مردم کشورهای جهان ایجاد می‌کند.

مسلما عکاس نیز در پس عکس‌ هایش نقش بسیار مهم خود را ایفا می‌کند، نقش یک هنرمند و یک عکاس به طور همزمان.

 Edward Steichen اولین کسی است که عکاسی مد (مدلینگ) یا عکاسی فشن را آغاز کرد. اولین عکس ‌های هنری او در زمینه مد در سال 1911 چاپ شدند. این عکس ها را  از سیزده لباسی که خیاط مشهور Poiret برای مقاله‌ای که قرار بود در مورد مد- در یک مجله چاپ شود- آماده کرد و در نهایت این مجموعه مقاله و عکس در مجله Art et Decoration  منتشر شد. عکاسی مدرن و هنر مد و فشن با مفهومی که امروز میشناسیم توسط عکسی در سال  1927 آغاز شد و این آغاز برای هنری بود که تا به آن موقع کمتر شناخته شده بود. در این عکس که زنی زیبا و جذاب را نشان می‌داد و از تکنیک‌ های و وسایل عکاسی آن دوره نهایت استفاده شده بود تا اثری خارق ‌العاده را خلق کند. تکنیک ‌های جدید عکاسی از سال 1930 به بعد روز به روز تکامل پیدا کردند و عکاسانی چون Man Ray و Cecil Beaton از تکنیک ‌های متفاوت در جهت ارتقا هنر عکاسی مد (مدلینگ) یا عکاسی فشن ، استفاده کردند.

عکاسی فشن و مد - فریبرز میرکبیری

در اواخر دهه 40 (سال 1940) با چاپ New Look برند Dior تحول جدیدی در صنعت عکاسی مد (مدلینگ) و فشن به وجود آورد و نفس تازه‌ای به آن داد. افرادی چون Richard Avedon و Irving Penn تنها عکاسانی هستند که در آن دوره شناخته شده بودند و در واقع عکاسی مد (مدلینگ) یا عکاسی فشن از سال 1960 بود که پیشرفت زیادی کرد و کم کم همه گیر شد. بعد از آن در سال 1970  این سبک عکاسی شکل جذاب و اغواگرانه جدیدی به خود گرفت ودر نهایت در سال 1980 به هدف فروش بیشتر کالا ها رفت  و  تم اصلی آن نیز بر اساس حال و هوای آن دوره بیشتر به ترسیم صحنه های خوش‌ گذرانی تبدیل شد. بعد از سال 2000 عکاسی مد به شدت تحت تاثیر 11 سپتامبر قرار گرفت و در آن‌ تم‌های ضعف، ناامیدی، مقاومت و قهرمانی مشهود بود و این واقعه تاثیر به سزایی در صنعت عکاسی گذاشت و نتیجه آن که افول عکاسی مد در این دوره بود کاملا مشخص است.

با این وجود عکاسان حرفه‌ای مد یا فشن  و خارق ‌العاده‌ای نیز همچون David Lachapelle و Jean Bapiste Mondino با عکس‌ های خوش رنگ و لعاب و جذاب در این دوره در جهت ارتقا عکاسی مد، تلاش‌های فراوانی انجام دادند و جای خود را محکم ‌تر از دوره ‌های پیش کردند.

در نهایت عکاسی مد یا عکاسی فشن، دائم در حال تغییر است و بر اساس اتفاقاتی که در دنیا رخ میدهند تغییر میکند و تاثیر بسیار عمیقی نیز بر مردم و فرهنگ جوامع میگذارد، به همین دلیل نیز تنها عکاسانی در این زمینه موفق میشوند که توانایی همراهی و به روز شدن خود با این همه تغییر و سیل اطلاعات دوره جدید را داشته باشند.

پنجاه عکاس مد (مدلینگ) و فشن برتر معاصر

عکاسی مد (عکاسی مدلینگ) تنها با سابقه کمی بیش از صد سال توانسته است جایگاه بسیار مهمی در فرهنگ کشورهای مختلف باز کند و همچنین عکاسی مد (عکاسی مدلینگ) با تحت تاثیر قرار دادن عامه مردم و به خصوص قشر جوان توانسته و میتواند یکی از مهم ترین ابزارهای تاثیر گذار قرن ما قلمداد شود. نقش بسیار پر رنگی که عکاسی مد (مدلینگ) یا عکاسی فشن در طول صد سال اخیر بر روی فرهنگ سازی و همچنین برند سازی و در نهایت فروش محصولات مختلف داشته است انکارناپذیر است. در طول این مسیر، عکاسان مد به نام بسیاری اثرات بی نظیری از خود به جا گذاشته اند که در این متن تلاش کرده ام تعدادی از آنها را نام ببرم و با توضیح کوچکی بتوانیم با سبک و یا نقش آنها آشنا تر شویم. لازم به ذکر است که قصد من معرفی کردن عکاسان مد معاصر بوده و به همین خاطر از بزرگانی مثل ایروینگ پن و یا ریچارد اودون و … اسمی برده نشده است.

Annie Leibovitz

او در واقع بیشتر به عنوان عکاس پرتره شناخته میشود تا عکاس مد (مدلینگ) اما با تجربه بسیار زیاد خود از بزرگترین شخصیت های سیاسی و هنر پیشه های سینما عکاسی کرده است، او در هالیوود به یک سلبریتی تبدیل شده است و هر سوپر استار سینما با کمال میل جلوی دوربین او قرار میگیرد و هر وسیله ای که برای لوکیشن های پیچیده اش انتخاب کند در دسترس او قرار میگیرد. آننی در سال 2016 به عنوان عکاس منتخب سال توانست برای تقویم پیراای نیز عکاسی کند.
او از سال 1980 کار خود را برای مجله Vanity Fair آغاز کرد. پس از گذشت زمان کمی و به خاطر دید بسیار خوبی که داشت شروع به کار در مجله Rolling Stones کرد و پس از مدت نسبتا کوتاهی تبدیل به عکاس اول آن مجله شد. بسیاری از عکس‌های او معنی و مفهوم خاصی در فرهنگ آمریکایی دارند. او عکس‌های تاریخی زیادی نیز گرفته است که از جمله آنها عکس 8 دسامبر 1980 از John Lennon و Yoko Ono است که درست پنج ساعت قبل از اینکه هدف گلوله قرار گیرد و کشته شود گرفته شده است. او از ملکه الیزابت دوم نیز عکس گرفته است.

Peter Lindbeghاو یکی از بزرگنرین و شناخته شده ترین عکاس مد (مدلینگ) دنیاست که از سال 1970 در زمینه فاین آرت و همچنین عکاسی تجاری کار خود را شروع کرد. او توانست کار خود را با مجله بسیار معروف مد و فشن دنیا Vogue آغاز کند؛ و به مرور مجلات دیگری نیز از قبیل The New Yorker، Vanity Fair، Allure و Rolling Stones نیز متوجه استعداد او شدند.
پیتر لیندبرگ بیشتر به عکاسی سیاه و سفید گرایش دارد و این سبک را از سینمای آلمان و هنر صحنه پردازی برلین دهه بیست (1920) تاثیر گرفته است. در سال 1988 او از Anna Wintour (سردبیر مجله وگ برای سالهای متمادی) برای روی جلد مجله Vogue عکاسی کرد. در ژانویه 1990 برای مجله Vogue با همکاری Linda Evangelista، Naomi Campbell، Tatjana Pabiz، Cindy Crawford و Christy Turlington (معروف ترین تاپ مدل های آن زمان) کار کرد. در سال 1996 کتاب ده زن به انتخاب Peter Lindbegh او در صدهزار نسخه به فروش رفت. در طی فعالیت حرفه‌ای‌اش علاوه بر عکاسی کار فیلم برداری نیز انجام میدهد.

David Lachapelleاو در واقع توسط Andy Warhol وارد عرصه عکاسی شد. اندی وارهول با دیدن خلاقیت و استعداد او تصمیم به معرفی او به برخی از مجلات کرد و پس از آن او در مجله Interview Magazine مشغول به کار شد. آثار او مستقیما مربوط به تبلیغات یا عکاسی تجاری نمی‌شود و خیلی از مواقع به عنوان آثار فاین آرت طبقه بندی میشوند. موفقیت او را می‌توان مدیون علاقه و شناخت او به معماری، هنر و مد و فشن دانست.
صحنه سازی های او عموما بسیار پیچیده و با نورپردازی های بسیار عجیب و پیچیده صورت میگیرد و در کارهایش بسیاری از شخصیت های داستانی و یا تخیلی را به تصویر کشیده است. او با مجلات بسیاری از جمله Italian Vogue، Vanity Fair و… همکاری می‌کند.

Karl Lagerfeldاو بیشتر به عنوان رئیس و همچنین مدیر دیزاین و خلاقیت برند بسیار معروف Chanel شناخته شده است؛ اما عکس های او نیز بسیار قوی و حیرت‌انگیز هستند و آثاری جاویدان در دنیای عکاسی به وجود آورده است. میتوان گفت که او به صورت عادی برای برندی عکاسی نمیکند و عکاسی مد (مدلینگ) او بیشتر به عنوان یک اشانتین در کنار کارهای طراحی لباس او انجام میشود.
او تقریبا با همه مجلات معروف دنیا همکاری داشته و به همان اندازه که بابت کارهای طراحی اش معروف است در عکاسی نیز شناخته شده است. در بین کارهای مختلف میتوان به V cover با Maria Carey اشاره کرد.

Tim Walkerاو را میتوان از خلاق ترین عکاس های مد (مدلینگ) و فشن دنیا دانست. تیم پس از فارغ التحصیل شدن از دانشگاه شانس بسیار بزرگ همراهی استاد بزرگ عکاسی مد Richard Avedon را به عنوان اسیستنت او داشت. در طول سالیان با برترین مجلات مد دنیا کار کرده است و توانسته نمایشگاه های بسیاری در معروف ترین گالری ها و موزه های دنیا برگزار کند.
آثار او سرشار از احساسات و داستان سازی های خلاقانه قوی است که در تمام دنیا دیده شده است. از خصوصیات بارز عکاسی او استفاده حد اقل از نرم افزارهای عکاسی و ساخت و صحنه سازی های بسیار پیچیده است.

Steven Meiselو کار حرفه‌ای خود را با مجله‌های Vogue و W. شروع کرد. او توانست وارد دنیای مد (مدلینگ) شده و به واسطه آن توانست وارد دنیای موزیک و کلیپ های موسیقی نیز بشود. او در سال 1992 یک آلبوم عکس برای Madonna انجام داد. او علاقه بسیار به استفاده از رنگ و فرم های مختلف در عکاسی خود دارد و کارهای بسیاری را با Vogue Italia انجام داده است.
از دوره جوانی او به زیبایی و عکاسی از مدل‌ها علاقه بسیار داشت. در Parsons در رشته عکاسی مد تحصیل کرد. میزل طراحان مد، مدل‌ها، گریمورها و آرایشگران زیادی را کشف استعداد و وارد این عرصه کرده است. مدل های بسیار معروفی مثل Linda Evangelista، Naomi Campbell، Lara Stone، Coco Rocha و… حاصل استعداد یابی بسیار قوی او هستند.

Mario Sorrenti
ماریو سورنتی با کارهایش برای Vogue، Harper’s Bazaar و Calvin Klein شناخته شده است. آثارش خیره کننده و جذاب است. شناخت بسیار خوب او از ترکیب بندی و زیبایی شناسی و استفاده بسیار خوب او از رنگ و فرم شاخصه بارز آثار اوست. کارهای او برای Paco Rabanne، Calvin Klein, Levi’s و … و همچنین همکاری با برترین های دنیای مد و مدل ها میتوان در رزومه بسیار بلند کاری او عنوان کرد. آثار او در تقویم Pirelli سال 2012 منحصر به فرد هستند. کارهای او جهانی است. او همچنین با Victoria and Albert Museum موزه هنر مدرن نیز همکاری داشته است.

Mario Testino
داستان زندگی تستینو باورنکردنی است. او یکی از ده عکاس برتر دنیاست و باور آن سخت است که او پیش از این کار تصمیم داشته است که روزی کشیش شود. در جوانی خود برای مدتی موهایش را صورتی کرد چون می‌خواست مورد توجه همه قرار گیرد و در نهایت تصمیم گرفت که عکاس شود. او با افراد مشهور بسیار زیادی کار کرده است و آثار عکاسی او در مجلات معروف مد و فشن دنیا چاپ شده اند. برخی از شخصیت های معروف عکس های او را میتوان Emma Watson، Julia Roberts، Kristen Stewart و… نام برد.

Inez and Vinoodh
Inez Van Lamsweerde و Vinoodh Matadin از سال 1986 کار خود را شروع کردند. استعداد آن‌ها پس از چندین پروژه مشترک شناخته شد. آن‌ها علاوه بر مجلات مختلف با Lawina، موزه MOMA، PS1 نیز همکاری داشته اند و جایزه‌های بسیاری را در سطح جهانی و برای همکاری با مجلات Vogue، Interview، Vanity Fair و… برنده شدند. آن‌ها از پیشگامان هنر عکاسی مد و فشن عصر ما هستند.

Mert & MarcusMert Alas و Marcus Piggot از سال 1990 برای برترین و سخت گیر ترین برندهای مختلف دنیا از جمله Armani، Louis Vitton، Roberto Cavalli و.. همکاری دارند. آن‌ها در عکس‌ها از خلاقیت و تکنولوژی دیجیتال استفاده بسیار می‌کنند. در نشان دادن سوژه‌ها ماهر هستند و به ظواهر و جزئیات دقت زیادی می‌کنند. کمال عکاسی در آثار آن‌ها به چشم می‌خورد.

Patrick Demarchelier
شروع کار او سال 1990 بود و با مجله‌های Elle، Marie Claire، Vogue، Harper’s Bazaar و … همکاری داشته است و کمپین‌های تبلیغاتی بسیاری برای Dior، Louis Vitton، Channel و غیره را برعهده داشته است. او با بیشتر مجله‌های مد و فشن همکاری دارد و یکی از پیشروهای عکاسی مد دنیا است. در فیلم‌های Devils Wears Prada (شیطان پرادا می‌پوشد) و فیلم Next’s Top Model به او اشاره شده است.

Rankin
John Rankin Waddell که به Rankin شهرت یافته است از مدت‌ها پیش وارد عرصه عکاسی شده است و فعالیت‌های زیادی در این زمینه انجام داده است. او با شریک خود Jefferson Hack و با مجله Dazed&Confused کارش رو شروع کرد. کار او تبدیل به کمپین‌های تبلیغاتی، ویدئو کلیپ و… شد. در مجموع Rankin افق‌های جدیدی در عکاسی مد به وجود آورد. او استفاده بسیار از افکت های تصویری و فیلم برداری در کارهای خود دارد و سبکی مخصوص به خود را ایجاد کرده است.

Juergen Teller
بیشتر عکس‌های او رنگی است و از سال 1998 برای Marc Jacobs کار می‌کند. یکی از اصلی ترین سوژه‌های عکس‌هایش خودش است. فضای عکس های کاملا متفاوت با دیگر عکاسان مد دنیاست و بیشتر فضایی گزنده و تلخ را میسازد و عکس هایش بسیار رک و عموما بدون افکت تصویری خاص و با استفاده از نور فلش تخت و با استایل یک آماتور است.
او در سال 2005 از Cindy Sherman عکاس بسیار معروف فاین آرت برای تبلیغات Marc Jacobs استفاده کرد. در سال 2008 او و مارک، کتاب Book Juergen Teller را چاپ کردند که فقط در زمان پیش فروش تمامی نسخه‌های آن فروخته شد.

Nick Knightاو در کتابی که با عنوان Skin Leads در سال 1982 چاپ کرد به شهرت رسید؛ این در حالی بود که او در انگلیس دانشجو بود. او با مجلات i-D Magazine و Yohji Yamamoto شناخته شد. در نوامبر سال 2000 سایت Showsstudio.com راه اندازی کرد. با بسیاری از برندهای معروف دنیا همکاری مستقیم دارد و ژانر کارهایش فضاهای تاریک و سوررئال با استفاده شدید از افکت های تصویری است. همچنین در صنعت ساخت فیلم و کلیپ های کوتاه نیز فعالیت دارد.

Ellen Von Unwerth
عکس‌های او اغواگرانه و زنانه است و سبک خودش را برای نشان دادن زیبایی دارد. او به مدت ده سال مدل بوده است و پس از آن به سمت عکاسی میرود. او برای Vogue، Vanity Fair، Interview، Arena و … عکاسی می‌کند. در سال اخیر کارهای بسیار زیادی را با Miley Cyrus خواننده تین ایجر آمریکایی انجام داده است.

Bruce Weber
او یکی از سردمداران عکاسی مد است. با Calvin Klein، Ralph Lauren، Versace و غیره… همکاری بسیار داشته است. حرفه خود را با مجله GQ در سال 1970 شروع کرد. او در اوایل سال 1990 با عکس‌های سیاه و سفید از زوج‌های مختلف مورد تقدیر قرار گرفت.
او همراه با Carine Roitfeld طراح لباس معروف، مورد توجه Gucci قرار گرفت و برای آنها کمپین‌های تبلیغاتی گسترده‌ای به راه انداختند.

Terry Richardsonاسم و رسم Richardson با عکاسی مد درآمیخته است. او برای مدتی نوازنده گیتار و سبک Punk Rock بود. زیرا فکر می‌کرد که نمی‌تواند در عکاسی پا جای پدرش بگذارد. اما در نهایت او این کار را به بهترین نحو انجام داد. کارهای او اغواگرانه، خشن و تند هستند. آثار او بیشتر مربوط به عکاسی مد می‌شوند. او برای برندهای Marc Jacobs، Aldo، Tom Ford، Supreme و غیره کار کرده است. در سال 2018 چند نفر از مدلهای او بر علیه رفتارهای ج نسی در مقابل مدل ها از او طرح دعوی کردند و برخی از مجلات معروف از جمله وگ پس از این اتفاق همکاری خود را با وی به کل قطع کردند.

Mariano Vivanco
او نیز مثل خیلی از عکاسان دیگر، کار خودش را با مجله Dazed and Confued شروع کرد. وقتی در سال 2001 کار خود را با این مجله شروع کرد، با طراح مد معروف Nicola Formichetti (که در حال حاضر Fashion director لیدی گاگا است) آشنا شد و همکاری خود را با او آغاز کرد. علاوه بر آن او هفت کتاب برای Dolce&Gabbana چاپ کرده است. او با مجلات Numero، Hercules، GQ Italy، GQ Spain، Allure و… همکاری داشته است.

Steven Klein
او قبل از اینکه عکاسی را شروع کند، در رشته نقاشی تحصیل می‌کرد؛ کمپین‌های تبلیغاتی او برای Calvin Klein، D&G، Alexander McQueen و Nike مهارت او را در عکاسی نشان میدهند. او با افراد مشهور مانند Lady GaGa، Rihanna، Britney Spears و Madonna نیز همکاری دارد. آثار او فضاهای تصویری رنگی و سوررئال و بسیار تند و تیز و بعضا زننده را نمایش میدهند.

Mikael Jansson
او تعادلی بین زیبایی و فضای کلاسیک ایجاد می‌کند و برای او عکاسی مد ، کاری بدون دردسر و آسان است. فضای لطیف کارهای او جذابیت خاصی را به بیننده میدهد. او برای Vogue Japan، Vogue Paris، H&M، Dior و… کار می‌کند.

Victor Demarchelier
ویکتور مثل پدرش Patrick Demarchelier از نوجوانی به هنر عکاسی روی آورد و این‌طور که به نظر می‌رسد، عکاسی مد را از پدرش به ارث برده است. در آثارش از مضامین بسیار ساده استفاده می‌کند و تمرکز او بیشتر به نشان دادن احساسات در عکس هایش است. او برای بیشتر مجله‌های مد و فشن کار کرده است.

Giampaolo Sgura
او یک عکاس مد به تمام معناست. کارهای او در اوج ظرافت و همراه با تکنیک بسیار قوی تمام تلاش خود را در نشان دادن بهتر و ایجاد احساس مورد نظر برند را دنبال میکنند. او با کمپین‌های تبلیغاتی‌اش همه را تحت تاثیر قرار می‌دهد و با مجله‌های Vogue، GQ ، Vanity Fair و… همکاری دارد.

Oliviero Toscani
عکاس جنجالی ایتالیایی که برای اولین بار با آوردن فضاهای واقعی به کمپین های تبلیغاتی و مد باعث شوک همگانی شد. بسیاری از عکس ها و بیلبورد های او در کشورهای مختلف توقیف شد. دید خاص و تند و تیز او در بیان واقعیت بسیار جذاب است. او برای 18 سال عکاس و مدیر خلاقیت برند معروف بنتون بود و برای اولین بار در تاریخ یک برند مد و دنیای فشن کمپین های تبلیغاتی برای بنتون تعریف کرد که مربوط به مبارزه با نژاد پرستی، جنگ، ایدز و … بودند.
او با بسیاری از هنر پیشه ها و مجلات معروف دنیا همکاری داشته است و در سابقه خود انتشار یک مجله پر بار عکاسی که بیشتر به صورت یک رپرتاژ تصویری بود را نیز داشته است.

Sharif Hamzaآثار او رنگارنگ و پر از شادی و نشاط هستند؛ از سوژه‌ها و لباس‌ها به خوبی عکس می‌گیرد و برای Dazed and Confused، Garage، Vogue کار می‌کند.

Fabrizio Ferriبیشتر به عنوان یک عکاس پرتره و عکاس مد شناخته میشود و کارهای او تمایل بسیار به فضاهای نمایشی دارد و از صحنه سازی های بسیاری در کارهایش استفاده میکند. با بسیاری از هنر پیشه ها و مدل های معروف دنیا همکاری داشته و یکی از بهترین مجموعه کارهایش برای برند Aldo Coppola انجام شده است.

Craig McDean
او قبل از روی‌آوردن به رشته عکاسی مکانیک ماشین بود. او برای مدتی دستیار Nick Knight نیز بود. برای مجلاتی همچون Vogue، Armani، Gucci و… کار می‌کند.

Alasdair Mclellan
کارهای او بیشتر به صورت تبلیغاتی و مد در مجلات W Magazine، Self Service، Vogue و غیره… می‌توان یافت. او کمپین تبلیغاتی Emporio Armani را برعهده داشته است.

Greg Kadelآثار او به طور دائم در American Vogue، Germany، Vogue Italia، Vogue French، Vogue UK، چاپ می‌شود. او مشتریان مشهور و شناخته شده زیاد دارد. در عکس‌هایش بیشتر از تم سیاه و سفید استفاده می‌کند.

Benjamin Alexander Huse
عکس‌های او بیانگر اغواگری و جذابیت است. در کارهای او داستانی در فرای هر عکس دیده می‌شود. او علاوه بر کار در مجله‌های مد مانند Vogue، Self Service، Prada، H&M و… در نمایشگاه‌های بزرگ بین‌المللی کارهایش را در معرض تماشا قرار می‌دهد.

Tony Kelly
فقط یک کلمه برای توصیف عکس‌های او وجود دارد و آن Action و حرکت است. کارهای او تکان‌دهنده و پر از حرکت است. او برای American Apparel، Dynamite و Trion کار می‌کند.

Camila Akrans
کارهای او به شدت اغواگرانه است و روش و سبکی منحصر به فرد دارد. آثار او قابل توصیف نیست؛ اما کارهای او برای Numero، Harper’s Bazaar، H&M خود بازگوی کارهای زیبا و تاثیرگذار او هستند.

Emma Summertonاو در کارهایش سعی می‌کند زنانگی و خلاقیت را با هم ترکیب کند ومشتریانش هم هر روز بیشتر از قبل می‌شوند. او با Arena، Self Service، Yves Saint Laurent، Dazed and Confused کار می‌کند.

Jan Weltersاو برای مجلات Paris، German و American Editions of Vogue، French، Elle، Italian Glamour فعالیت می‌کند. او می‌داند چگونه تاریکی، مرموز بودن و جنبش مد را به شیوه خود ادامه دهد.

Thierry Le Gouèsعکس‌های تبلیغاتی، تجاری و هنری او از سال 1990 آغاز می‌شوند. عکس او از Beyonce که بر روی مجله French در آگوست/ سپتامبر چاپ شد، یکی از کارهای مشهور او است.

Barbara Anastacio
آناستاچو یک عکاس مد بیست و پنج ساله است که دنیای عکاسی مد را از پیش غنی‌تر کرده است. او برای Bullet، Fiasco کار می‌کند و کارهای او برای Versace، Burberry و Prada هنر استادانه او را نشان می‌دهد. او به رنگ‌ها و جزئیات بسیار دقت می‌کند و یکی از جوان‌ترین عکاسان موفق زیر 30 سال است.

Conan Thai
او حرفه عکاسی را با Fashionisto و با دیگر مجله‌های مد آغاز کرد؛ او همراه با تصویر داستانی پرکشش و مرموز را به تصویر می‌کشد.

Ben Hassett

برای مجله‌های Vogue، Numero، Elle، Harper’s Bazaar و دیگر مجلات عکاسی می‌کند؛ او در عکس‌های از مو، سایه‌ها و ژست‌های خاص استفاده میکند. او بیشتر عکاس بیوتی است و در نتیجه فضای عکس هایش برای به تصویر کشیدن زیبایی و یا محصولات زیباییست. آثار تک و خارق‌العاده‌ای دارد و نهایت هنرمندی او را نشان می‌دهد. او برای Calvin Klein Cosmetics، Bulgari، Burberry، L’òreal و Dior کار می‌کند.

Estevez & Belloso
این گروه همانطور که از نامش پیداست از Pablo Estevez و Javie Belloso تشکیل شده است. آن‌ها برای Carbon Copy Magazine و Schon Magazine کار می‌کنند.

Juco

Juco از دو عکاس مد معروف به نام‌های Julia Galda و Cody Cloud تشکیل شده است. عکس‌های آن‌ها پر از رنگ‌های متفاوت، مکان‌های عجیب و غریب، الگوها و بافت‌ها است و در عکس‌ها شوخ‌طبعی خاصی دیده می‌شود. آنها بازی های زیادی در انتخاب و استفاده از بک گراند های مختلف میکنند. جوکو وقت زیادی را صرف سوژه‌ها و پیدا کردن مکان‌ها می‌کند.

Aline & Jacqueline Tappia
دو عکاس معروف مد هستند که برای SID Magazine، Fiasco و غیره … کار می‌کنند. آن‌ها می‌دانند چگونه با زمینه‌های ساده، نور زیاد و با سبک‌های جدید بازی کنند.

Ben Dunbar Brunton
آثار او در تم‌های سادگی، تعادل و جوانی خلاصه می‌شود. در کارهایش با مجلات I-D، Pop، GQ، Arena Homme و نیز همین موضوع به چشم میخورد. او با بهترین طراحان مد از Simon Foxton تا David Bradshaw، Katie Grand، Hamish Bowls و Carlo Brandelli همکاری دارد. کمپین‌های تبلیغاتی او برای Stella McCartney، Adidas، Trussardi و Levis شهرت دارد.

Alessio Bolzoni
کارهای او آوانگارد و نمایشی است. اغلب افرادی را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد و الگوهایی از آن‌ها ایجاد می‌کند. او با مجلات Gray، L’ora و…همکاری دارد و می‌داند که چگونه هنر مد را با ایده‌های بکر و جدید و همچنین حرکت ترکیب کند.

Andrew G. Hobbs
آثار او در سبک‌های مختلف –استفاده از فیلتر های رنگی، تصاویر تک رنگ- را تشکیل می‌دهد. او از حالت صورت و رفتار سوژه‌های خود احساسات را بیرون می‌کشد و کمپین‌های تبلیغاتی Nike و Luis Vuitton را بر عهده دارد.

Alex Sainsbury
آثار او به شدت رنگی، ستیزه‌جو و پر از حکایت هستند. او برای Dazed Confused Japan، Garage، Wonderland، Arena Homme و… کار می‌کند. در آثارش جدیت و شوخ‌طبعی به صورت همزمان دیده می‌شود؛ اگر سادگی، مظهر کمال باشد، بنابراین آثار او سادگی واقعی در هنرِ عکاسیِ مد را نشان می‌دهد.

Georges Antoni
آثار او به شدت اغواگرانه است. عکس‌های سیاه و سفید اما کارهای او کیفیت بسیار بالایی دارد. عکس‌های او داستانی را برای ما تعریف می‌کند. او از حالت‌های چهره، لباس‌هایی که باد در آن‌ها موج انداخته و همچنین نمای دریاهای آرام عکس می‌گیرد. آنتونی با مجلات Oyster، Harper’s Bazaar، Vogue و غیره… کار می‌کند.

Arnaldo Anaya Luccaاو در کمپین‌های تبلیغاتی مختلف فعالیت داشته است. اغلب سوژه‌هایش در حال حرکت یا در بین زمین و هوا قرار دارند. بیشتر از مردهای جوان عکس می‌گیرد و کمپین‌های تبلیغاتی Ralph Lauren را بر عهده دارد؛ او همچنین تابستان 2012 کمپین تبلیغات المپیک را بر عهده داشته است.

Alessandro Dal Buoniعکاسی الساندرو بی‌عیب و نقص و پر از ظرافت است؛ او برای L’officiel Hommes China، Bon، GQ Japan، Amica، L’officiel Hommes Germany، Hunter، Dazed Confused Japan، Another Man و… کار می‌کند. الساندرو کمپین‌های تبلیغاتی Dior Homme، Yohji Yamamoto، Roberta Furlanetto و… را انجام داده است.

Arnaud Pyukaآثار او زیبایی و وقار منحصر به فردی دارد؛ او از رنگ‌های ملایم و سایه‌های تیره استفاده می‌کند.

Alice Hawkinsاو در مجله‌های Vogue، Love، I-D، Harper’s Bazaar، In Style و Vanity Fair فعالیت دارد. آثار او اغواگرانه و جذاب هستند؛ قسمت اصلی فعالیت‌های او مربوط به فعالیت‌های تجاری و همچنین عکس‌های هنری در زمینه مد است. کمپین‌های تبلیغاتی او برای Diesel، Agent Provocateur و Topman از بهترین کارهای او بوده‌اند.

Sebastian Kim
کارهای کیم در مجلات Harper’s Bazaar، I-D، Interview، Muse، Numero، Vogue و…از افراد مشهور به صورت دست جمعی یا تکی عکس می‌گیرد؛ او به شیوه‌ای اغواگرانه داستان خود را بیان می‌کند.

Horsel Diekgerdes
این هنرمند برای مجله‌های Elle، Numero، Harper’s Bazaar، Another Man، Sonia Pykiel، H&M و Uniqlo عکاسی می‌کند. فضاهای مرموزی مثل صحنه‌های داستان‌های جن و پری دارد و عکس‌های او فضای افسانه‌ای دارند؛ قسمتی تیره رنگ و تاریک همیشه در عکس‌هایش وجود دارد. او مثل قصه‌گوی داستان‌های جن و پری از نور کم در فضاهای باز یا بسته استفاده می‌کند و تضاد زیبایی بین آن ایجاد می‌کند.

پ.ن: احتمال اینکه برخی از عکاسان مد معاصر رو جا انداخته باشم هست، اگر موردی به ذهنتون میاد لطفا در کامنت بهش اشاره کنید تا توی متن اضافه کنم.

فریبرز میرکبیری

عکس خوب - عکاس خوب - نگاتیو استودیو

عکس خوب را عکاس خوب خلق میکند نه دوربین خوب!

برای گرفتن یک عکس خوب باید عکاس خوبی بود و نه اینکه متکی به دوربین عکاسی بود. عکاسی کردن زبان خاص خودش را دارد. یادگیری زبان عکاسی باعث میشود تا بتوانیم ایده ها و افکارمان و همچنین جهان اطرافمان را به کمک این زبان متجلی نمائیم و در معرض دید دیگران قرار دهیم. بدون شک ، دانستن نکات آموزنده و ارزشمند در گرفتن عکس خوب از زبان عکاسان بزرگ جهان میتواند کمک موثری در تبدیل شدن به یک عکاس خوب نماید.

  • یک عکس خوب عکسی است که با شما ارتباط برقرار میکند، قلب شما را لمس میکند و در شما تغییری ایجاد میکند که به واسطه دیدن آن عکس به وجود میاید، این یک عکس تاثیر گذار است.

ایروینگ پن Irving Penn

  • زیبایی را میتوان در هر چیز دید، نوع دیدن و ثبت کردن یک زیبایی است که تفاوت بین عکس گرفتن و عکاسی کردن را تعیین میکند.

مت هاردی Matt Hardy

  • شما عکس نمیگیرید، آنرا خلق میکنید.

آنسل آدامز Ansel Adams

  • وقتی مردم از من میپرسند از چه وسائلی برای عکاسی استفاده میکنم جواب میدهم “چشمانم”

ناشناس Anonymous

  • هیچ وقت در زندگی عکسی را که قصد داشتم نگرفته ام، آنها همیشه یا بهتر و یا بدتر اند.

دیان آربوس Diane Arbus

  • هر عکس داستانی را بیان میکند اماهیچ کدام از آنها حقیقی نیستند.

 ریچارد اودون Richard Avedon

  • در دنیای امروز گویی هر چیز به وجود امده تا تبدیل به یک عکس شود.

سوزان زانتاگ Susan Sontag

  • من مردمی که عکاسی میکنم را دوست دارم. در واقع آنها دوستان من هستند. بیشتر آنها را تا بحال ندیده ام و نمیشناسم، با این حال در عکس هایم لحظه هایم را با انها زندگی میکنم.

بروس گیلدن Bruce Gilden

  • وقتی میگویم میخواهم از کسی عکاسی کنم، معنای آن این است که میخواهم او را بشناسم. کسانی را عکاسی میکنم که میشناسم.

آنی لیبوویتز Annie Leibovitz

  • من نیازمند پرسه زدن و مشاهده کردن دنیای اطرافم هستم و دوربین من گذرنامه ام برای ورود به این دنیاست.

استیو مک کوری Steve McCurry

  • قبل از اینکه دوربین خود را برداری، خوب ببین و خوب فکر کن. قلب و مغز تو بهترین لنز های دوربین تو اند.

 یوسف کارش Yousuf Karsh

  • ترجیح میدهم بهترین زاویه ای را در سوژه هایم عکاسی کنم که آنها آن را نمیشناسند.

 اِلن فن اونورت Ellen Von Unwerth

  • یک عکس خوب به عمق احساس مربوط است نه به عمق میدان.

پیتر آدامز Peter Adams

  • تنها از چیزی عکاسی کن که عاشق آنی.

 تیم واکر Tim Walker

  • در عکاسی هیچ سایه ای وجود ندارد که نتوان به آن نور داد.

آگوست ساندر August Sander

  • وقتی عکاسی میکنم، یعنی با تمام وجود ، به جواب هایی که نیاز دارم میرسم.

واین بولوک Wynn Bullock

  • شخصیت هم، مانند فیلم عکاسی در تاریکی متبلور میشود.

یوسف کارش Yousuf Karsh

  • کدام عکس ام را بیشتر دوست دارم؟ عکسی را که فردا خواهم گرفت.

ایموژن کونینگهام Imogen Cunningham

  • چیزی که در باره عکس دوست دارم این است که لحظه ای را ثبت میکند که برای همیشه از بین رفته است و هیچ وقت نمیتوان دوباره انرا به وجود آورد.

کارل لاگرفرد Karl Lagerfeld

عکاس سال 2018 تقویم معروف پیرللی انتخاب شد

عکاس سال 2018 تقویم معروف پیرللی انتخاب شد

بالاخره عکاس سال 2018 تقویم معروف پیرللی انتخاب شد، “تیم واکر” Tim Walker یکی از معروفترین عکاسان انگلیسی و شناخته شده در زمینه مد است که آثار بی نظیر و زیبایی را در سابقه خود ثبت رسانده است. آثار رمانتیک و فضا سازی های فوق العاده و افسانه ای”تیم واکر” Tim Walker درعکس هایش کاملا قابل شناسایی است و استایل خاص و شخصی او در استفاده از اشیاء واقعی و با اندازه بزرگ و بدون استفاده از فتوشاپ مختص اوست.

عکاس سال 2018 تقویم معروف پیرللی انتخاب شد

“تیم واکر” Tim Walker در سال 1970 در انگلیس متولد شد و اولین تجربیات خود در دنیای عکاسی را در Condé Nast library  لندن (شرکت “کنده نست” یکی از بزرگ ترین شرکتهای انتشاراتی و مجلات معروف مد، گلامور ، گاسیپ و … که 20 مجله بسیار معروف جهانی را با مجموعه تیراژی حدود 164 میلیون نسخه هدایت میکند.) و در همراهی استاد به نامی همچون “سسیل بیتن”Cecil Beaton  کسب کرد. “تیم واکر” Tim Walker پس از فارغ التحصیل شدن در Exeter College of Art توانست نشان بهترین عکاس جوان غیر وابسته سال را به خود اختصاص دهد.

پس از آن راهی نیویورک شد و به عنوان دستیار “ریچارد آودون” Richard Avedon معروف شروع به کار کرد. تیم واکر در 25 سالگی و به عنوان اولین سرویس عکاسی رسمی خود موفق به کار با وُگ انگلیس شد و پس از آن با معروف ترین مجله های جهان مد شروع به کار نمود.

او در طی سال های پیش رو جایزه های بسیاری از جمله Isabella Blow Award for Fashion Creator در سال 2008 و پس از آن در سال 2012 به عنوان عضو افتخاری Royal Photographic Society را به دست آورد. برخی از آثار تیم واکر نیز در Victoria & Albert Museum و London National Portrait Gallery برای همیشه ماندگار شده اند.

در نهایت سال 2018 تقویم معروف پیرللی نیز وظیفه خلق آنرا به دستان توانمند تیم واکر سپرده است، کسی که به عقیده بسیاری یکی از بهترین نمونه های این تقویم پر پرستیژ را رقم خواهد زد.

منابع Wikipedia ، www.gqitalia.it

عکاسان مشهور که بیش از آنچه لایق است بزرگ شده اند!

در این مقاله به معرفی عکاسان مشهوری پرداخته ایم که بیش از حد انتظار بزرگ شده اند. چند روز پیش به  نظر سنجی ای برخورد کردم که توسط یک مجله معروف عکاسی در فیسبوک ارائه شده بود و درباره عکاسانی بود که در تاریخ بیش از اندازه بزرگ شده اند و احتمالا معروفیت و شهرت آنها بیش از حدی که باید باشد بوده است. نظرات بسیار متفاوت بود و مردم عادی و یا حتی عکاسان حرفه ای هم در آن شرکت کرده بودند. جالب بود که در این بین بیشترین آمار مربوط به استیو مک کوری” Steve McCurry بود! البته در این میان به اسامی عکاسانی مثلآندرئاس گورسکی” Andreas Gursky و “اولیویرو توسکانی” Oliviero Toscani و یا “ترری ریچاردسون” Terry Richardson نیز برخورد کردم.

فکر میکنم نظر دادن در مورد اینکه به یک عکاس بیش از اندازه اهمیت داده شده کار چندان راحتی نباشد و مسلما بسیار وابسته به سلیقه شخصی و به خصوص سواد بصری کسی دارد که رای مورد نظر را میدهد. در این بین چند کامنت جالب هم به چشم میخورد که بد ندیدم یکی از آنها را در زیر بیاورم.

“استفانو دی ماریا” : اولین سوالی که به ذهنم میرسه اینه که چند نفر از شما تا به حال کتاب عکاسی خریدن و یا خوندن؟ (نه در مورد فتوشاپ)

بسیاری از عکاسانی که از اونها اسم برده شده، کارهای اونها رو باید در بازه تاریخی و زمانی که عکاسی میکردن ارزیابی کرد. کارهای بعضی از اونها باعث ایجاد تاثیر عمیق در دوره خودشون و در نتیجه به وجود آوردن تغییراتی شده که ما امروز بر اساس اونها عکاسی میکنیم. از همه جالب تر برای من دیدن نظرات کارشناسانه کسانی است که عکس پروفایل اونها یک سلف پرتره با دوربین رفلکس در دستشونه و یا عکس گل و بته و به اصطلاح آثار هنری که به وجود آوردن!! توصیه میکنم جای اینکه فقط حواستون به تعداد مگاپیکسل های دوربینی که میخرید باشه کتاب بخرید و سعی کنید یاد بگیرید و انقدر کارهای خودتون رو خوب ندونید.

در بین عکاسانی که در بالا اسم برده شد من توسکانی را یک ادم بسیار باهوش میدانم که بلد است ارتباط تصویری خوبی با مخاطب ایجاد کند و همیشه با ایجاد جو و فضاسازی به خوبی توانسته خود را در سطح جهانی مطرح کند. او کسی است که به تو یاد میدهد یک عکس میتواند تبدیل به یک آیکون تصویری شود.

گورسکی کسی است که مفهوم فضا و مکان و تفسیر نامکان را آموزش میدهد.

مک کوری کسی است که خیلی مورد علاقه ام نیست اما بسیار خوب میتواند از ترکیب رنگها استفاده کند، کمپوزیسیون را به خوبی میشناسد و تحلیل خوبی از آن دارد و برخی از کارهای پرتره او بسیار قوی و قابل توجه هستند.

تری ریچاردسون کسی است که خود واقعی اوست، او در تک تک عکس هایش تلاش میکند که هر چیز را به دید خودش به تصویر بکشد و دنیایی را به روی ما باز کند که تا بحال ندیده ایم و حتی تصوری هم از آن نداریم.

اما در آخر به نظرم اگر ما عکاسی را میشناسیم که در سطح کشور و یا دنیا جایگاهی پیدا کرده و اسم او مطرح شده است، آیا میتوانیم ادعا کنیم که بیش از حد به او اهمیت داده شده؟؟ و این اهمیت بسیار از دید چه شخصی برداشت میشود؟ از دید یک آدم عادی؟ چه کسی به مک کوری یا توسکانی اجازه داده است که یک عکاس مطرح بشود؟

چیزی که مسلم است این است که آنها عکاس های خوبی بوده اند و اما در عین حال به خوبی هم بلد بوده اند که چطور بتوانند مشتری های بهتری برای خود پیدا کنند. اما آیا این مورد یک نکته منفی قلمداد میشود؟

صد عکس برتر تاریخ

بررسی یکی از صد عکس برتر تاریخ،”دُوویما و فیل ها” اثر “ریچارد اَوِدون”

بعد از مدت نسبتا طولانی تعطیلات نوروز تصمیم گرفتیم اولین مطلب سال جدید یکی از شاهکارهای تاریخ عکاسی و مد، جزء صد عکس برتر تاریخ، اثری از “ریچارد اودون” Richard Avedon باشه، کسی که تغییرات بسیاری رو در دنیای مد به وجود آورد و هنوز هم عکس های او جذاب و زیبا هستند و هر چشمی رو به خودشون جلب میکنند. وقتی که در سال 1955 “ریچارد اودون” برای مجله هارپرز بازار در سیرکی در پاریس این عکس را با همراهی مدل معروف “دوویما” Dovima گرفت، با وجود شهرت او به عنوان معروف ترین عکاس مد و همینطور مدل بسیار معروفش هر کسی احتمال این را میداد که این عکس تبدیل به یک عکس ماندگار شود.

دوویما یکی از آخرین مدل های کلاسیک دنیای مد بود و تقریبا از سال 1950 به بعد تبدیل شدن دخترهای کوچه و بازار به مدل های عکاسی شروع شد و دنیای مد نیز با دامن زدن به این جریان باعث تقویت این قشر جدید مدل ها و محو شدن به مرور مدل های کلاسیک و به اصطلاح perfect نسل قبل شد.

لباس بلند و زیبای “دیور” که اولین لباس طراحی شده برای “دیور” Dior توسط “ایو سن لورن” Yves Saint Laurent بود، لطافت و زیبایی دوویما در کنار فیل ها ، همراهی فیل ها و ایجاد حرکت در تصویر که در واقع تغییر بنیادینی در دنیای مد آن زمان به وجود آورد، همه این موارد با همراهی دوویما آخرین فشن آیکون دنیای کلاسیک قدیم و ایجاد این تصویر توسط معروف ترین عکاس مد دنیا همه با هم باعث ایجاد عکسی شد که در نهایت تبدیل به یکی از صد عکس برتر تاریخ از نظر مجله تایم شده است.

Richard Avedon, Dovima with Elephants – evening dress by Dior Cirque Hiver-paris August-1955

اپلیکیشن طراحی لباس گوگل بر اساس شخصیت شما برایتان لباس طراحی میکند

مبحث “فشن اختصاصی” Fashion personalization یکی از داغ ترین تحولات دنیای فشن و طراحی لباس است. یکی از پیشرو های این شعار را میتوان برند بسیار معروف “گوچی” عنوان کرد که 25 ماه می امسال در شو روم میلان خود در خیابان “مونتِ ناپلئونه” برای اولین بار سرویس “خودت انجامش بده” DIY (Do It Yourself) service را آغاز کرد. حرکتی که باعث انتقادات زیادی در دنیای مد و اما استقبال بی نظیر طرفداران گوچی از ژاپن تا نیویورک شد. با استفاده از این سرویس هر کس میتواند طرح خود را برروی کیف گوچی اختصاصی خود داشته باشد. مدتی کوتاه پس از آن گوچی این سرویس خود را به لباس های مردانه، یونیسکس و کفش های زنانه و مردانه نیز گسترش داد.

اما این حرکت به اینجا نیز ختم نشد و مدیر خلاقیت گوچی “الساندرو میکِله” Alessandro Michele از هنرمندان جهان دعوت کرد تا طرح ها و pattern های خود را با استفاده از هشتگ GucciGramبرای گوچی ارسال کنند، شاید طرح آنها جزء انتخاب های بعدی گوچی برای کیف و لباس های برند گوچی باشد. در ادامه راه فشن اختصاصی خبر داغ دیگری که این روزها باعث اشتیاق همگانی شده است، همکاری گوگل و برند H&M برای ایجاد یک اپلیکشن جدید است. (اپلیکیشن طراحی لباس)

اپلیکیشن طراحی لباس

اپلیکیشن طراحی لباس که توانایی طراحی یک لباس خاص را برای شخص شما و بر اساس روحیات و عادات روزمره شما دارد به مدت یک هفته با ذخیره کردن اطلاعاتی از جمله مکان هایی که میروید، زمان بندی و ساعات فعالیت شما، نوع آب و هوا و برخی اطلاعات دیگر که توسط سنسورهای مختلف موجود در موبایل شما دریافت میکند (Android’s Awareness API) ، تمامی داده های موجود را بر اساس برخی دیاگرام های پیچیده تحلیل کرده و خروجی آنرا به مرکز خیاطی ارسال میکند و شما میتوانید بدون پرداخت یک هزینه بسیار بالا و تنها با 99$ لباس شخصی خود را داشته باشید.

چیزی که کاملا واضح است سیر تحول جدید دنیای مد و آغاز حرکتی است که آینده را تحت تاثیر بسیار قرار خواهد داد. این همکاری مشترک بین گوگل و  H&M Group’s digital fashion house, Ivyrevel میتواند شروع یک انقلاب جدید در دنیای فشن باشد که اپلیکیشن طراحی لباس مذکور، یکی از آنهاست.

در ویدیو زیر میتوانید معرفی اپلیکیشن طراحی لباس گوگل را مشاهده نمائید:

عکاسی فشن یا عکاسی مد - استاد فریبرز میرکبیری

چرا “وِتِمان” باعث ترس و آشفتگی در دنیای مد شد؟

یکی از خبرهای بسیار داغ این هفته مد جهان درباره برند نوظهور “وتمان” Vetements  بود که مجددا باعث آشفتگی در دنیای مد شد (که البته با کت واک اول خود در سال 2016 نیز باعث چنین اتفاقی شده بود) و انتقادات زیادی رو هم با خودش همراه آورد. مکان برگزاری این کت واک که جایی شبیه ایستگاه مترو بود و مدل هایی که اصلا مدل نیستن و از پله برقی پایین میان انگار از توی خیابانهای پاریس مستقیما وارد استیج شده اند و هیچ تناسبی رو در دنیای مد رعایت نمیکنند، نزدیک هم حرکت میکنند و هیچ نظمی توی حرکتها و فاصله شون از هم وجود نداره.

نوع و سبک لباس های عادی کوچه و خیابان همراه استفاده از آدم های عادی با قد های متفاوت کوتاه و بلند، جوان و پیر، و همچنین تیپ های متفاوت پوشش که هیچ خط مشترکی رو رعایت نمیکنن مثل تیپ پانک و یا افسر پلیس و یا پیرمرد بازنشسته و … همه حضار را شگفت زده کرد.

Vetements  Brand
Vetements Brand Fashion Show

مجله معروف “جی کیو” GQ در این باره نوشت: فهمیدن اینکه او سعی داره مردم عادی رو به روی صحنه بیاره چندان کار سحتی نیست اما بیشترین چیزی که به نظر ما میتونه هدف او در ارائه چنین استیجی اون هم در آلتا مدا پاریس باشه این چند مورده:

  • فشن اصلا اهمیتی نداره، چون هیچ وقت اهمیت نداشته!
  • فشن به صورت و فرمی که به ما معرفی میشه فقط یک تئوریه و هیچ ربطی با واقعیت و مفهوم لاکژری نداره.
  • فشن واقعی چیزیه که مردم واقعی توی خیابون از اون استفاده میکنن نه لباس های عجیب و غریبی که توی کت واک ها به چشم میخوره.
  • فشن دیگه از حالا به بعد به هیچ عنوان اهمیتی نداره چون “ترامپ” TRUMP رئیس جمهور شده و ممکنه دنیا به زودی به آخر برسه!

Vetements Paris Woman FW17-18


نام دیگری که در پاریس امسال بسیاری رو به حیرت وا داشت “مزون مارجلا” Maison Margiela در پاریس بود که با طراحی “جان گالیانو” John Galliano صورت گرفت. طرح های بسیار جذاب و زیبایی که عموم بیننده های ردیف اول First Row رو به هیجان آورد و خبر اون تمامی مجله های فشن رو پر کرد.

“جان گالیانو” که یکی از مطرح ترین طراحان مد دنیاست با توجه به اتفاقات و روند سوشال نت ورک ها کالکشن امسال خودش رو که بر اساس فیلتر های رنگی موجود در اینستاگرام Instagram و فیلترهای تصویری اسنپ چت Snap Chat بود به معرض دید گذاشت. حرکتی که گویای متلاشی شدن تصاویر در سوشال نت ورک ها و دوباره کنار هم قرار گرفتن آنها و ایجاد دوباره آن به شکلی نو و متفاوت رو نشون میده. بازی با لایه های مختلف پارچه ، گیپور و کرپ و … نیز اشاره به این متلاشی شدن تصاویر داره. لباس های او در عین ظاهر ساده خود، پیچیدگی ساختاری زیادی دارن. این ظاهر ساده و جذاب و تلفیق اون با مهارت و استادی گالیانو تونسته موج جدیدی رو در دنیای مد رقم بزنه که ترکیبی از لباس ، شعر و رمانتیسیم قرن جدید رو به جلوه میکشه.

رنگ سال 2017

رنگ سال 2017 Greenery

(Greenery) یا همان رنگ سال 2017 ، به رنگ  سبز برگ و گیاه تازه شکفته  گفته میشه که در عین حال یادآور فصل بهار، نو شدن و شکوفایی نیز هست و دقیقا به همین دلیل نیز برخی از برندها شروع مد فصل بهار خود را با این رنگ آغاز کردند. رنگ سبزِ برگ (رنگ سال 2017) که ترکیبی از زرد همراه خود دارد نشاط و شادی را همراه شما میکند و احساس تنفس عمیق و اکسیژن را به بیننده منتقل میکند.

این رنگ (رنگ سال 2017) در عین حال از نظر روانشناسی یاد آور طبیعت، زندگی سالم، و به اصطلاح “گرین” بودن، استفاده بیشتر از المان های طبیعی و سالم زیستن، محصولات اُرگانیک (که همگی دغدغه های دنیای مدرن امروز است) و در عین حال از لحاظ شخصیتی احساس یک انسان شاد و خوش رو را به خاطر میاورد. همه موارد فوق دلیل خوبی برای انتخاب این رنگ به عنوان رنگ سال 2017 میباشد (برخلاف سال پیش که برای بسیاری از افراد سال خوبی نبود) سالی که پیش بینی  میشود سالی خوب و سرشار از اتفاقات زیبا خواهد بود.

این طیف رنگ سبز با قابلیت خاص خود در تغییر رنگ یک فصل به فصلی دیگر در عین شادابی امکان میکس شدن و به وجود آوردن ترکیب رنگ های بسیار متفاوت و جذابی را به وجود میاورد. در ادامه چند نمونه از این ترکیب رنگها را که میتوانید بسته به موقعیت در تبلیغات، برندینگ، عکاسی و یا حتی در سِت کردن لباس ، کیف و کفش، میکاپ و یا زیور الات مختلف از آنها استفاده کنید را میاورم. مطمئن باشید که امسال این طیف رنگ را در دنیای اطراف خود زیاد میبینید پس بهتر است آمادگی هماهنگی با آن را هم داشته باشید.

از مزایای دیگر این رنگ (رنگ سال 2017) میتوان به امکان ترکیب آن با رنگهای سال قبل یعنی صورتی کوارتز و آبی روشن نیز اشاره کرد.

برند هایی مثل Céline , Michael Kors Collection , Emilio Pucci در شروع شوی بهاره 2017 خود در چند ماه قبل از ترکیبات این رنگ در مجموعه هایشان استفاده کرده اند.

مرحله عبور

مرحله عبور

جاودانگی

گراند کانیون

گراند کانیون

زمین جنگل

هیجان

هیجان

بی انتها

آنالوگ

آنالوگ

شکوفه باران

ریشه در خاک

ریشه در خاک

آرامش بخش

میتونید پالت های بالا را با فرمت ASE از اینجا دریافت کنید.

در این مطلب از بخش بلاگ نگاتیو استودیو با رنگ سال 2017 آشنا شدید. میتوانید نظرات خود در باره رنگ سال 2017 را با دیگر خوانندگان بلاگ نگاتیو استودیو به اشتراک بگذارید.

منبع www.pantone.com

شما چه سبکی لباس میپوشید؟

افرادی که به سبک لباس پوشیدن اهمیت زیادی میدهند همیشه در ذهنشان یک جلمه مشترک و معروف ” حالا چی بپوشم ” را  تکرار میکنند. شما چه سبکی لباس میپوشید؟ پیش از این در باره اهمیت پرسنال استایلیست نوشتیم، امروز به تعدادی از سبک های متداول در لباس پوشیدن اشاره میکنیم.

لباس پوشیدن به سبک كلاسيك:

بیانگر شخصیت با اعتماد به نفس، مدیر ، متخصص. استفاده از لباس ها و پارچه های با کیفیت، رنگ های خنثی، زیور آلات ساده، آرایش کم و موهای ساده.

لباس پوشیدن به سبک راحت (Casual):

تلفیقی از سبک اسپرت و کلاسیک، بیانگر شخصیت دوستانه، مسلط به اوضاع و خوش رو. استفاده از لباس های راحت، ترکیبات جین و کلاسیک، رنگهای ترکیبی، تقریبا بدون آرایش و با موهای ساده، زیور آلات مینیمال و کاربردی.

لباس پوشیدن به سبک لاکژری (لاکچری):

بیانگر شخصیت ثروتمند، مالک و با وقار، تا حدودی کلاسیک. استفاده از پارچه های گرانقیمت مثل ابریشم و کشمیر، لباس های رسمی و کم طرح، استفاده از برندهای خاص و لوکس، رنگهای تک رنگ، پخته و ترکیبی، استفاده از کفش های کلاسیک برند و برش دار، آرایش به سبک گریم و طبیعی با تاکید بر چشم و لب، مدل موهای کلاسیک مرتب، زیورآلات گرانقیمت و جواهرات

لباس پوشیدن به سبک زنانه ظریف:

بیانگر شخصیت ظریف، زنانه، اغوا کننده، رمانتیک. استفاده از پارچه های گرانقیمت، تلفیق با گیپور و ساتن، استفاده از انواع خز ، چرم و پوست حیوانات، رنگهای گرم وروشن، نوع آرایش متوسط یا غلیظ ، زیور آلات آنتیک (مثل انواع مروارید و سنگ) در سایز متوسط .

لباس پوشیدن به سبک اسپرت:

بیانگر شخصیت ورزشی، با منش جوانمردانه، اعتماد به نفس فراوان. استفاده از لباس برند های ورزشی، رنگهای درخشان، کفش های اسپرت و حجم دار، آرایش کم، موهای ساده و کلاسیک، زیور آلات مدرن (مثل چرم ، فلز، لاستیکی، فوم و …)

لباس پوشیدن به سبک ارتشی:

شخصیت های مبارز، سخت گیر و فرمانده . استفاده از پارچه های چرم، کتان، جین، پارچه های سخت و یا لطیف با رنگ های تیره وسرد، رنگهای خاکی، سبز، کرم ، بوت ها وکفش های حجم دار، آرایش کم یا تیره و دودی رنگ، استفاده از زیور آلات درشت و فلزی

لباس پوشیدن به سبک هنرى:

بیانگر شخصیت خلاق، آشفته، طغیانگر. استفاده از ترکیبهای غیر منتظره در لباس و پارچه، بدون تناسب خاصی در رنگها، برش های غیر منتظره در لباس، استفاده از انواع کلاه، آرایش متنوع ، مدل مو های خاص، زیور آلات متفاوت و سعی در عدم تقلید از سبکی خاص

لباس پوشیدن به سبک شجاعانه:

بیانگر شخصیت جسور، یاغی ، با اعتماد به نفس کاذب، نیاز به دیده شدن. استفاده از پارچه های لطیف و نامتجانس، رنگهای غیرمنتظره و تند، آرایش های غیر عادی و جلب توجه کننده، استفاده از زیور آلات بزرگ، چشم گیر و براق

به سبک های لباس پوشیدن که در بالا ذکر شده است میتوان مواردی دیگر مانند سبک پانک، هیپی، رَپ ، راک و … نیز اضافه کرد.