الکس وب و دنیای عکاسی

الکس وب و دنیای عکاسی

افرادی که مایل به یادگیری عکاسی به صورت حرفه ای هستند، بد نیست که با عکاسان معروف و به نام جهان نیز آشنا باشند. در این مقاله به معرفی الکس وب پرداخته ایم. الکس وب یکی از عکاسان به نام و مشهور آژانس معروف عکاسی مگنوم است. یکی از کسانی که با دیدن عکس هایش بهت زده به فکر فرو میروید. زاویه دید خاص و منحصر به فرد آلکس وب و دنیای عکاسی در کادر بندی ها و کمپوزیسیون دقیق او فراموش ناشدنی است. یک بخش مهم در عکس های آلکس وب و دنیای عکاسی که همیشه من را مجذوب خود کرده است، استفاده بی نظیر او از سایه ها است به طریقی که باعث ایجاد فضاهایی فانتزی شده و هر بیننده ای را ناچار به توقف و سعی در درک کردن عکس میکند.

آلکس وب و دنیای عکاسی

فریم های بی نظیر الکس وب و دنیای عکاسی معمولا کادری شلوغ و پر را به تصویر میکشند که در آنها هر اِلمانی درست سر جای خود قرار دارد و گویی شاتر درست  لحظه ای پیش از روی دادن اتفاقی بزرگ زده شده است.

خصوصیت بارز عکس های الکس وب و دنیای عکاسی این است که چشم در تصویر شروع به جستجو میکند و ناخودآگاه روی هر کدام از اِلمان های تصویر مکث نموده و آنرا مز مزه میکند و در نهایت به تمام نقاط تصویر سرک میکشد.

آلکس وب و دنیای عکاسی

خصوصیت منحصر به فرد دیگر او تقسیم کردن کادر عکس به دو قسمت است، دو بخشی که در نهایت گویی هر یک داستانی متفاوت از دنیاهایی موازی و انسان هایی که از حضور هم به کلی بی خبر هستند را بیان میکند.

مجموعه عکس های زیبای او که در مرز آمریکا و مکزیک گرفته شده است عکس هایی که مانند تصویر زیر لحظه ویران شدن رویای مرد مکزیکی را نشان میدهد که درست روی مرز دستگیر میشود. نور غروب و دشت پر از گلهای زرد رنگ و نگاه خیره به انتها و نا امید مرد تصویری بی نهایت عمیق و خاص را به وجود آورده اند.

USA. San Ysidro, California. 1979. Mexicans arrested while trying to cross the border to United States.

نویسنده: فریبرز میرکبیری

عکاسی پرتره - فریبرز میرکبیری

خودشیفتگی (نارسیسیسم) بیماری نسل جدید

خودشیفتگی یا نارسیسیسم و ارتباط آن با عکس و عکاسی در دنیای امروز، مبحثی است که در این مقاله از سری آموزش های عکاسی وب سایت نگاتیو استودیو به آن پرداخته ایم. بیماری متداول دهه قبل “افسردگی” بود اما با توجه به تغییرات بسیار سریع پیش آمده در دنیای دیجیتال و ورود آن به تمامی گوشه های زندگی دنیای مدرن، میتوان نارسیسیسم یا خودشیفتگی را به عنوان بیماری جدید عصر دیجیتال در نظر گرفت. درست است که خودشیفتگی از نظر پاتولوژیک هنوز یک بیماری به حساب نمیاد اما با توجه به تغییرات بسیار سریع دنیای امروز و ورود انواع وسائل دیجیتال، به خصوص دوربین های عکاسی و موبایل به زندگی ما این روند احتمالا میتواند در آینده نه چندان دور بیماری های جدیدی را برای ما به ارمغان بیاورد.

تنها تا سال 2007 تعداد 25 میلیارد دوربین دیجیتال و یک میلیارد تلفن همراه دوربین دار در  جهان تولید شده بود و تصور اینکه در حال حاضر این رقم چند برابر شده باشه دور از ذهن نیست. اتفاق در حال وقوع این است که هر کس به واسطه این ابزارهای دیجیتال، امکان عکس گرفتن از هر چیزی را پیدا کرده است!! و با توجه به ظهور انواع سوشال نت ورک ها یا همان شبکه های اجتماعی، امکان انتشار آنها با دیگر اعضای جامعه جهانی به سادگی در دسترس عموم  قرار گرفته است، کاری که تنها تا چند سال پیش مختص افراد سرشناس، نخبگان و یا هنرپیشه ها بود. پس میتوان نتیجه گرفت که عکاسی دیجیتال در دنیای امروز دارای ارتباطی مستقیم با این بیماری است.

بیماری خودشیفتگی یا نارسیسیسم

از آخرین تحقیقات انجام شده در دانشگاه “کانکتیکات” پدیده ای به نام Photo Taking Impairment میباشد. بر اساس این تحقیق، ما ناخودآگاه و با عکس گرفتن از اتفاقات عادی و روزمره مثل غذا خوردن، مهمانی ها و … فرمانی به مغز میفرستیم به این عنوان که من این صحنه را در جایی ذخیره کردم و نیاز به ذخیره دوباره آن نیست. این اتفاق که هر  روز با آن درگیر هستیم به مرور تمام خاطرات روزمره ما را تحت تاثیر قرار میدهد و میتواند در آینده ما نتایج فاجعه باری را همراه داشته باشد.

جدا از بحث به قهقرا بردن “عکس خوب” و تخریب سلیقه بصری عموم و جایگزینی آن با عکس های نازیبا، عدم اطلاع از قوانین ترکیب بندی و نورشناسی و جدا از تاثیر بسیار مخربی که این ابزارهای جدید تنها با در دسترس قرار دادن انواع فیلترهای پر رنگ و لعاب در تخریب جمعی سلیقه و درک زیبایی شناسی عموم مردم گذاشته، به وجود آمدن عادت جدیدی به نام سلفی میباشد.

با وجود چندین میلیارد موبایل که در جهان وجود دارد، هر روز میلیون ها عکس از مکان ها و اتفاقات مختلف وارد دنیای اینترنت میشود که بسیاری از این عکسها سلفی هستند. با توجه به عمومی شدن این اتفاق در میان مردم، این سوال مطرح میشود که اصولا چه نیازی به این عکس ها وجود دارد و اینگونه عکس ها باعث میشوند چه چیز در ما ارضا شود؟

بیماری خودشیفتگی یا نارسیسیسم

مسلما دلیل اصلی آن تمایل به نشان دادن زیبایی مصنوعیی است که در دنیای واقعی وجود ندارد. یک تمایل مخفی برای رسیدن به تکامل در زیبایی که به واسطه این ابزار های جدید و نرم افزارهای موجود، به خوبی مهیا شده است. تعریف عکاسی در زمانهای قبل چه بود و اصولا چرا چنین ابزاری ساخته شد؟ یکی از دلایل اصلی آن ثبت دقیق تر اتفاقات بود، یعنی به تصویر کشیدن واقعیت. این در حالیست که معنای عکاسی دیجیتال تصویر کردن ناواقعیت و نشان دادن آن به عنوان واقعیت به بیننده هاست. استثنا هایی از جمله عکاسی مد در این باره وجود داشته است که بنا به توجیهات تبلیغاتی و بازاریابی این موارد قابل درک است اما این سلفی چطور؟

دلیل آن مسلما تنها زیباتر بودن و ارائه آن به دیگران نیست بلکه در نهایت برای پیدا کردن یک خود گم شده است. ما با تلاش در ایجاد یک تصویر زیبا از خودمان سعی در ساخت یک من کامل داریم، و موبایل ها برای ما امکان رسیدن به آنرا ایجاد کرده اند. مقصد اینگونه عکس ها سوشال نت ورک ها هستند، دنیای مجازیی که تمام تلاشمان را در آن میکنیم تا خودمان را آنچه که نیستیم نشان دهیم، یک خود زیباتر که بر اساس الگوهای ذهنی ای که همین دنیای دیجیتال به خورد ما داده، ساخته شده است و گاهی این تلاش برای مصنوعی بودن به قدری ادامه پیدا میکند که توی نوشته ها و حرف ها و حتی در دنیای واقعی ما هم تاثیر مستقیم میگذارد.

ما به صورت ناخودآگاه برای هر موقعیتی در زندگی یک تصویر آرمانی در ذهنمان حفظ کرده ایم و در شرایط مورد نظر آنرا بازی می کنیم. اینکه چطور روی کسی تاثیر بگذاریم ، چگونه بخندیم، با چه حالتی و یا حتی از چه زاویه ای نگاه کنیم، چطور عاشق شویم، چگونه ابراز محبت کنیم و یا حتی چگونه س-کس داشته باشیم! این آرزوی کامل بودن گاهی جور دیگری نمود پیدا میکند و آن دیدن خود واقعی ما در غالب برخی از شخصیت های معروف سینماست. این مساله اتفاقی نیست که هزارها دختر ناگهان در یک دوره خاص از عکس “آدری هپبورن” در پروفایل خود استفاده میکنند، و این هم در واقع روشی جدید برای رسیدن به همان سلفی رویایی ماست.

بیماری خودشیفتگی یا نارسیسیسم

این نارسیسیسم گروهی تنها باعث فرار کردن از خود واقعی ما میشود و در نهایت باعث نشان دادن چهره ای غیرواقعی و مصنوعی از ما به دیگران و همینطور به خودمان میشود. جالب اینجاست که گاهی این تصویر در وجود شخص به قدری نهادینه میشود که دیگر به سختی امکان دارد که بتواند خود واقعی اش را مشاهده کند. سلف پرتره که به خاطر سختی آن زمانی تنها توسط معروف ترین عکاسان تاریخ عکاسی و به ندرت انجام میشد امروز به نشانه ای از نارسیسیسم بدل شده است.

پ.ن: در روان‌شناسی خودشیفتگی یا نارسیسیسم بیانگر عشق افراطی به خود و تکیه بر خودانگاشت‌های درونی است. نارسیسیسم از ریشه لغت یونانی‌ هٔنارسیس (نرگس، اسطوره نارسیسیوس) گرفته شده‌است. نارسیس یا نرگس، بر اساس افسانه ها مرد جوان خوب چهره‌ای بود که از عشق اخو دوری کرد و برای همین محکوم به عشق ورزیدن به تصویر چهره خود در یک برکه آب گردید.

امیدواریم این مقاله از سری مقالات آموزش عکاسی وب سایت نگاتیو استودیو برای شما کاربران محترم، مفید واقع شده باشد.

عکاسی صنعتی - فریبرز میرکبیری

جملاتی که در عکاسی هرگز به کار نبریم

یک بخش مهم از آموزش عکاسی و نکاتی که برای تبدیل شدن به یک عکاس حرفه ای باید یاد بگیرید شامل دوری کردن از برخی ذهنیت های اشتباه و یا شایعه ها میباشد که برخی از کلیدی ترین و مهمترین آنها را در این مقاله از سری مطالب آموزش عکاسی استاد فریبرز میرکبیری و وبلاگ نگاتیو استودیو گردآوری نموده ایم.

  • عکس سیاه و سفید رو ترجیح میدهم.
  • یک دوربین جدید (نیکون یا کانن) گرفتم که عکس های فوق العاده ای میگیره.
  • هیچ وقت به مدل تون نگید حالا یه ژستی بگیر!
  • روز خوبیه دنبال یکی میگردم واسه عکاسی!
  • عکس های من خوب نمیشن چون خوش شانس نیستم که به اون لحظه مناسب برسم.
  • عکاسی کردن از مدل های حرفه ای خیلی راحته اما ما که تو ایران متاسفانه مدل حرفه ای نداریم!
  • بعدا توی فتوشاپ درستش میکنیم!!!!
  • اگه منم وسایل درست داشتم بهتر از اون عکس میگرفتم!! (منظور عکاسیه که عکس هاش رو دارید میبینید)
  • همه چیز رو جور کردم یه لوکیشن عالی و یه مدل خوب کسی از دوستات رو نمیشناسی که بتونه مدل رو مجانی آرایش کنه!
  • حیف که نورخوب ندارم اگه نه عکس خوبی میگرفتم!!!

در جستجوی ویوین مایر

در جستجوی ویوین مایر (Vivian Maier)

در جستجوی “ویوین مایر”

امروز تصمیم گرفتیم به شرح داستان زندگی یک عکاس معروف در سری مقالات آموزش عکاسی وبسایت نگاتیو استودیو بپردازیم. داستان زندگی “ ویوین مایر ” که بیشتر به سناریوی یک فیلم شبیه است و همین در ابتدا باعث شد که برایم خیلی باور کردنی نباشد، اما بعد از مدتی دیدن عکس ها و تحقیق و خواندن مطلب، بیشتر به او علاقه مند شدم و هر تکه از داستانش و دیدن عکس های فوق العاده اش برایم تبدیل به یک اشتیاق خاموش نشدنی شد. احتمالا اگر یک تصادف رخ نمیداد هیچ یک از ما خبری از این عکاس به نام که نامش در کنار کسانی مثل Diane Arbus , Robert Frank , Weegee قرار گرفت رو نداشتیم.

داستان زمانی شروع شد که در سال 2007 “جان مالوف” توی یک حراج وسائل خانگی چمدانی پر از نگاتیو را به قیمت 380 دلار خریداری کرد به این امید که شاید بتواند از عکس های آن برای تحقیقاتش درباره ناحیه ای در شیکاگو، جایی که در آنجا به عنوان یک مشاور مسکن کار میکرد استفاده کند. این چمدان حاوی چیزی حدود 100.000 نگاتیو و حلقه فیلم ظاهر نشده و همچنین حدود 150 عدد فیلم 8 و 16 میلیمتری بود، که متاسفانه برای کاری که او در نظر داشت به هیچ عنوان مناسب نبود و به همین خاطر آنها را به کناری گذاشت و فراموششان کرد.

عکس ها متعلق به خانمی به اسم “ویویِن مایر” بود .او در سال 1926 در نیویورک متولد شد و مدتی بعد به دلیل فرانسوی بودن مادرش چند سالی را در دهکده زادگاه او می گذراند. او در 1951 مجددا به آمریکا بازمیگردد و در شیکاکو به عنوان پرستار بچه شروع به کار می کند. اطلاعات زیادی از زندگی او در دست نیست. او زنی تنها، مجرد و مرموز بود که هیچ وقت ازدواج نکرد و در طول زندگی دوستان بسیار کمی داشت. خصوصیت اصلی او یک دوربین عکاسی Rolleiflex بود که همیشه به گردن داشت. تنها چیزی که دوستانش از او به یاد دارند این است که او مدام در حال عکاسی کردن بود اما عکس ها را به هیچ کس نشان نمیداد.

در جستجوی وی وین مایر (Vivian Maier)

راز کشف کردن “ویویِن” و شروع این داستان این بود که او به خاطر بی پولی در سن بالا دیگر امکان پرداخت اجاره انباری که وسائل و نگاتیو هایش را در آنجا نگه داری میکرد نداشت و طبق قوانین آمریکا در چنین مواردی صاحب انبار اجازه بازکردن و به حراج گذاشتن جنس های آن را دارد و این اتفاقی بود که رخ داد. در واقع وی ویِن در سال 2007 زنده بود و بی خبر از این ماجرا.

او در سال 2008 بر اثر لیز خورن روی یخ و شکستگی به بیمارستان منتقل می شود اما بعد از چند روز و با اصرار خودش به خانه باز میگردد. او بعد از این حادثه دیگر نمیتواند به زندگی عادیش برگردد و در نهایت در آپریل 2009 فوت میکند. جان مالوف بعد از اتمام نوشتن کتابش دوباره سراغ نگاتیو ها میرود و چندتایی از آنها را چاپ میکند. او هیچ تخصصی از عکاسی ندارد اما به نظرش میرسد که اینها عکس های خوبی هستند و برای امتحان هم که شده تعدادی از آنها را روی سایت “فلیکر” آپلود میکند و ظرف چند هفته با استقبال بی سابقه ای روبرو میشود و این اتفاق باعث میشود که دنیا به سرعت با “وی ویِن مایر” آشنا بشود.

بعد از این داستان مانند اکتشاف یک نقشه گنج پیش میرود و به مرور عکس های بیشتری از او چاپ میشوند و در نهایت تمامی روزنامه ها و مجلات معروف دنیا درباره این عکاس مرموز صحبت میکنند. دو فیلم تحقیقاتی درباره زندگی این پرستار بچه ساخته میشود و عکس هایش در معروف ترین گالری های جهان به نمایش گذاشته میشوند، و همه اینها با عکس هایی که حتی خود او هم یک بار در زندگیش ندیده بود.

زندگینامه ویوین مایر

گویا عکس و عکاسی در دنیای امروز دیگر سحر انگیز بودنش را از دست داده است، در دنیایی زندگی میکنیم که اطراف ما مملو از عکس هاییست که هیچ اثری در ما نمیگذارند. در دنیایی که همه چیز در آن به سرعت اتفاق میفتد، اما دیدن عکس های او باعث میشود یاد زمانی بیفتیم که نگاه کردن به برخی عکس ها زمان را متوقف میکرد و ما را به نگاه کردن بهتر وا میداشت. عکس های او این حس لذت بخش غرق شدن در عکس را به خوبی منتقل میکنند. نگاه کردن به سلف پرتره های زیبای او باعث میشود خودمان را در دنیای او بیابیم و چند لحظه ای جهان را از دید او نگاه کنیم. در آن نگاه عجیب و خیره به دوربین همراه با حس اعتماد و نوعی بی تفاوتی غرق شویم، دنیایی که با نگاه کردن به بازتاب تصویرش درآینه ها و یا شیشه مغازه ها میتوانیم حس لذت بخشی از آن را روی پوستمان احساس کنیم و سنگینی و پوچی دیدن میلیون ها عکس سلفی که هر روز دراینستاگرام گذاشته میشوند را به فراموشی بسپاریم.

عکس های مایر که با استفاده از دوربین Rolleiflex گرفته شده اند (به خاطر دید و کادربندی از بالای این دوربین) باعث این شده که او مانند یک شاهد نامرئی بتواند بازتاب اتفاقات دنیای اطرافش را بدون اینکه ردی از خودش به جای بگذارد به خوبی ثبت کنه. در بسیاری از سلف پرتره هایش او مانند یک روح ظهور میکنه و مثل سایه ای خودش رو به زندگی دیگران وارد میکند و عجیب نیست که در میان صحبتهای دوستانش میشنویم که در مقابل غریبه ها از اسامی مستعار استفاده میکرده و همیشه سعی داشته که اسمش را به غریبه ها فاش نکند و در میان تعجب دوستانش که دلیل این کار را از او میپرسیدند جواب میداده : “من یک جاسوس هستم”.

در جستجوی وی وین مایر (Vivian Maier)

Vivian Maier / Jeu de Paume

مستند ساخته شده درباره او از ماه آپریل 2014 در بسیاری از شهرهای دنیا به نمایش در آمد و با استقبال فراوان عمومی مواجه شد. بدون شک این فیلم برای مدتها در ذهن بیننده باقی میماند اما همزمان نقاط ابهام زیادی از زندگی شخصی و منزوی بودن وی و یا دلیل عدم داشتن یک رابطه عاطفی را در بیننده به عنوان یک سوال کلیدی باقی میگذارد.

در جستجوی ویوین مایر - زندگینامه و دانلود فیلم ویوین مایر

Finding Vivian Maier on YouTube

در انتها تنها چیزی که میتوان اضافه کرد این است که “ ویوین مایر ” در واقع نه یک عکاس تنها و منزوی  بلکه یک کلکسیونر لحظه های زندگی دیگران بود.


اگر مایل به دانلود فیلم Finding Vivian Maier 2013 هستید میتوانید با کلیک بر روی لینک زیر به صفحه دانلود این فیلم در سایت فیلم تو مووی هدایت شوید.

دانلود فیلم در جستجوی ویوین مایر


Sources: www.Vogue.it , www.panorama.it , www.ilpost.i

نویسنده: فریبرز میرکبیری

کپی کردن - Copyism

پدیده کپی کردن یا Copyism

در این مقاله از سری مطالب آموزش عکاسی استاد فریبرز میرکبیری و وبلاگ نگاتیو استودیو به مبحث کپی کردن پرداخته ایم. مبحثی که در دنیای عکاسی از اهمیت بالائی برخوردا بوده و تمامی عکاسان به نوعی با آن درگیر خواهند بود. پدیده کپی کردن از دستاوردهای دنیای دیجیتال است، پدیده ای که باعث شد بشر برای اولین بار از زمان حضور ( و یا ظهور ) بر روی زمین امکان کپی کردن هر اطلاعاتی را در حداقل زمان و به راحتی با فشردن چند دکمه انجام دهد. پدیده ای که انتقال اطلاعات را بسیار ساده کرد و کاری که تا پیش از این از طریق چاپ، نوشتن، نت برداشتن ، تحقیق و در یک بازه زمانی نسبتا طولانی انجام میشد به این طریق با سرعتی بسیار زیاد قابل انجام شد.

اما اتفاقاتی در همین راستا و به آرامی پیش آمد که اکثریت کشورهای دنیای مدرن را درگیر خود کرد. از این جمله ظهور واقعه ای بود که بهتر است نام آن را شبیه سازی بگذاریم، واقعه ای که در ابتدا ناخواسته رخ داد اما به مرور و با درک روند و قدرت کم نظیر این موج باعث شد تا کم کم به صورت بسیار هدفمند از طریق برخی شرکتهای چند ملیتی و حتی بعضی از دولت ها انجام و هدایت شود.

شبیه سازی یعنی ایجاد شباهت آدمها به یکدیگر و در نهایت یافتن روش هایی برای همراه کردن اقشار زیادی از مردم در جهت یک سیاست خاص و یا قبولاندن برخی عادات و رفتارهای هنجار یا نابهنجار اجتماعی بدون اینکه شخص مخاطب متوجه آن گردد. این فرایند سالها پیش از طریق ارسال ایمیل های گروهی مربوط به گروه های مختلف و با استفاده از پدیده کپی پِیست کردن و ارسال این مطالب برای دیگران شروع شد که گرچه بسیاری از آدمها را درگیر اطلاعات درست یا غلط خود کرد اما هیچ گاه جایگاه وسیعی در این اتفاق ایفا نکرد. اما در نهایت این پدیده جدید با وارد شدن به قرن سوشال نت ورک ها به حد نهایت و دوران بلوغ خود رسید.

روند رشد این پدیده در ایران هم مثل آمریکا ژاپن و یا هر کشوری که امکان استفاده از اینترنت در آن بود به مرور زمان سیر صعودی بسیار شدیدی داشت و این امر تا جایی پیشرفت کرد که در حال حاضر متاسفانه براحتی میتوان اکثریت ایرانیان را در این دنیای مجازی در چندین دسته بندی با خصوصیات نسبتا یکسان کنار هم جا داد. اگر بخواهیم به برخی از این گروه ها اشاره کنیم میتوان مثال های زیر را یاد آور شد.

دسته اول کسانی هستند که به راحتی تحت تاثیر دنیای خرافه پردازی قرار گرفته اند. این افراد کسانی هستند که آنها را به راحتی و بر اساس ماه تولدشان میتوان به 12 زیر شاخه تقسیم کرد، کسانی که اکثرا نا آگاهانه اما با سر سختی بر این باورند که خصوصیات فردی و شخصیشان منطبق بر ماه تولد آنهاست و از آن گریزی نیست!! این دسته اکثرا افرادی با پشتوانه مطالعاتی کم و وفادارانی سرسخت به خصوصیات مرتبط به ماه تولد مورد نظر هستند. کسانی که بدون حتی کوچک ترین تلاشی در جهت خودسازی شخصی با لجاجت در حفظ خصوصیاتی که به خوردشان داده شده روزگار میگذرانند. عکس مورد علاقه آنها عموما ژست نیمرخ و اکثرا همراه با لبهای غنچه شده میباشد. میزان اعتقاد این افراد به طالع بینی خود تا به حدی است که در پروفایل دنیای مجازی خود به آن اشاره مستقیم میکنند و یا به آن میبالند!!! این در حالیست که این خرافه پردازی ها تا چندین سال پیش بسیار کمرنگ شده و در میان بعضی اقشار جامعه کلا از بین رفته بود.

دسته دوم گروهی هستند که از نظر عامه مردم به عنوان “قشر جواد” شناخته میشوند. جوادیسم در ایران ریشه بسیار عمیقی دارد اما اتفاق جالب این است که این گروه که معمولا به لحاظ تکنولوژیک همیشه چند گامی عقب تر از سطح کلی جامعه حرکت میکردند این بار، هرچند با کمی تاخیر اما بسیار سریع تر از پیش به جرگه این موج تکنولوژیک و سوشال نت ورک ها پیوستند و به واسطه پدیده کپی کردن موفق به انتشار و انتقال فرهنگ خاص خود به اقشار بیشتری از جامعه شدند و این حرکت به قدری به آرامی پیش می رود که گه گاه شناسایی آنها را از گروه بعد دشوار میکند.

قشر سوم گروه ادعاهای بی شمار هستند با ظاهری زیبا و عمقی ناچیز. در این گروه حفظ ظاهر در دنیای مجازی و در ارتباط با ویزیتورهایی که شناختی از آنها ندارند اهمیت بسیار دارد، خصوصیت بسیار بارز در این گروه استفاده از عکس هایی با ژست های نسبتا تکراری و شبیه به هم و استفاده از سخنان مشاهیر ،دانشمندان، شاعران،هنرمندان و … میباشد که این روند به واسطه فرایند کپی پِیست به خوبی فراهم میشود. این گروه عموما اطلاعات درستی در زمینه افرادی که حرفهایشان را منتقل میکنند ندارند و یا حتی آنها را نمیشناسند. بیش از 90% آنها تنها از مطالب به اشتراک گذاشته شده توسط دیگران استفاده میکنند و اصولا از خودشان حرفی برای گفتن ندارند. این گروه با ظاهری زیبا و حرفهایی فریبنده که اثری از آن حرفها در زندگی و رفتارشان موجود نیست به مراتب خطرناک تر از دیگر گروه ها هستند.

گروه دیگری که میتوان به آن اشاره کرد غالبا افرادی را شامل میشود که به لحاظ معلومات در سطح بالاتری از افراد ذکر شده قرار می گیرند. کمتر مطلب به اشتراک میگذارند و بیشتر مطلب میخوانند، مطالب این گروه از افراد کمتر مورد توجه عوام واقع می شود و در دنیای خود با و یا بدون دغدغه دیگرانِ مجازی مشغول گذران روزگار میباشند.

و در نهایت گروه پنجم که شامل افرادی میشود که در این محیط حضور دارند اما به هیچ عنوان دیده نمیشوند کسانی که به دلایل مختلف نقش ناظر را در این دنیا ایفا میکنند و نبودنشان به هیچ عنوان به معنای بی اطلاعی آنها از این دنیای مجازی نیست زیرا که بر عکس معمولا همه چیز را از دور نظاره میکنند بدون اینکه اثری از خود بر جای بگذارند. این گروه در زمان مناسب از اطلاعات بدست آمده استفاده لازم را میبرند.

احتمالا به گروه های فوق هنوز می توان چند موردی نیز اضافه کرد و نتیجه همه این دسته بندی های ساده میشویم ما چند میلیارد آدمی که هر یک جایی در دل این گروه ها اشغال میکنیم. در حال جستجو بودم برای یافتن لغتی مناسب حال و احوال متن فوق که به واژه کپی ایسم یا کپی میسم برخوردم که در عین حال که ارتباطی با مطلب مورد نظر داشت اما در واقع چیز دیگری بود.

کپی میسم آئین جدیدیست که توسط دولت سوئد به رسمیت شناخته شده و آنها اولین کلیسای خود را نیز در سوئد راه اندازی کرده اند. بر اساس قوانین این کلیسا نشر اطلاعات و انتشار آن امری مقدس است و هیچ مانعی برای این کار وجود ندارد. آنها اصولا هیچ اعتقادی به “کپی رایت” ندارند. عکس زیر و شُرت کات های کپی پِیست سمبل مقدس آنها محسوب می شود.

کپی میسم آئین جدیدیست که توسط دولت سوئد به رسمیت شناخته شده

نهمین کنفرانس بین المللی برند

نهمین کنفرانس بین المللی برند

فریبرز میرکبیری در سِمَتِ مشاور هنری و سخنران در کنفرانس  بین المللی برند ظاهر شد.

یکی از حرف های نو و جدی مطرح شده در نهمین کنفرانس بین المللی برند، اصطلاح عکاسی برندینگ بود که برای اولین بار در ایران توسط استاد فریبرز میرکبیری عنوان گردید. ایشان نکاتی در مورد نقش و جایگاه تصاویردر برند و برند سازی را بیان نمودهند و به اهمیت بسیار زیاد  تصاویر مناسب و متناسب برای هر برند و به خصوص مطابق با اصول و خط مشی آن برند را عنوان کردند. متاسفانه در ایران به دلیل عدم آشنایی عکاسان ایرانی با مفاهیم زیبایی شناسی و همچنین عدم شناخت خوب برند و مفاهیم آن، یک شکاف بزرگ مابین دنیای “طراحان گرافیک” به عنوان مجریان برند از یک طرف و از طرف دیگر “مشاوران برندینگ” به عنوان سازندگان تئوری و ایدئولوژی برند وجود دارد.

برند سازی ملی ، توسعه صادرات و جذب سرمایه گذار خارجی در اقتصاد مقاومتی، رویکرد اصلی نهمین کنفرانس بین‌المللی برند بود که در تاریخ های ۵ و ۶ اسفند 1393 برگزار شد. یکی از اهداف کنفرانس بین المللی برند، ایجاد ارتباط و تعامل بین سرمایه‌گذاران و صاحبان برند و تبین اهمیت برند و برندسازی در جامعه است.

محور های نهمین کنفرانس بین المللی برند

1- نقش و جایگاه برند سازی در تبیین اهداف اقتصاد مقاومتی و توسعه صادرات
2- برند سازی و حفظ جایگاه برند در دوره رکورد تورمی اقتصادی
3- اهمیت برند سازی در حوزه حمل و نقل (زمینی،دریایی و هوایی) در اقتصاد مقاومتی
4- نقش و جایگاه مناطق آزاد و ویژه اقتصادی در اقتصاد مقاومتی با محوریت توسعه صادرات
5- جایگاه برند های صنعت غذا و کشاورزی در برند سازی ملی برای توسعه صادرات
6- توسعه و بهبود فضای کسب و کار با ارتقا جایگاه برندهای ملی
7- برندینگ شهری و برند سازی در صنعت گردشگری و جایگاه آن در جذب سرمایه گذار خارجی

نهمین کنفرانس بین المللی برند

نهمین کنفرانس بین المللی برند

نهمین کنفرانس بین المللی برند - فریبرز میرکبیری

نمایشگاه عکس عاشقانه ای برای دیوار - فریبرز میرکبیری

نمایشگاه عکس عاشقانه ای برای دیوار

نمایشگاه عکس عاشقانه ای برای دیوار از آثار فریبرز میرکبیری در گالری آتبین برگزار شد. این اثر از آثار سبک عکاسی هنری یا Fine-Art Photography است. در عکاسی هنری، عکاس تلاش میکند تا پیام های مشخصی را در قالب تصاویر معنا دار با ترکیب خلاقیت های موجود در ذهن خود در معرض دید مخاطبان قرار دهد. در انتهای این مطلب، لینک مشاهده گالری تمام تصاویر موجود در این نمایشگاه موجود است. عزیزانی همچون احمد پوری (مترجم)، شهاب مقربین (شاعر)، محسن دائی نبی (هنرمند و نقاش) سارا اردهالی (شاعر) و بسیاری دیگر از دوستان عزیز و هنرمند در این نمایشگاه حضور یافتند. تشکر فراوان از حمایت همگی همراهان.

گزارش هنر آنلاین : نمایشگاه عکس فریبرز میرکبیری در گالری آتبین

نمایشگاه عکس عاشقانه ای برای دیوار - فریبرز میرکبیری

نمایشگاه عکس عاشقانه ای برای دیوار - فریبرز میرکبیری


مشاهده گالری تصاویر نمایشگاه عکس عاشقانه ای برای دیوار

(بر روی متن قرمز رنگ بالا، کلیک نمائید تا به صفحه گالری تصاویر هدایت شوید)

نقش عکاسی دیجیتال در تبلیغات و بازاریابی

نقش عکاسی دیجیتال در تبلیغات و بازاریابی

نقش عکاسی دیجیتال در تبلیغات و بازاریابی بسیار زیاد، موثر و کلیدی است. بی‌ تردید اولین رویا‌رویی با مراجعین و مخاطبان، اساسی‌ترین و ارزشمندترین زمانی است که قادر هستید اثربخشی مثبت و خوشایندی را در او به وجود آورید. بنابراین نمایش کالا و خدمات به همراه تصاویر جذاب و با کیفیت و گویا، از لحظه اول این باور را در مخاطب به وجود می‌ آورد که در حال مشاهده محصولاتی با کیفیت از فروشنده ای معتبر و حرفه ای است. بنابراین ، عکاسی دیجیتال در تبلیغات و بازاریابی میتواند تعداد مراجعین و مشتریان یک شرکت یا سازمان را افزایش داده و در نتیجه میزان فروش محصولات و خدمات را نیز افزایش دهد.

بدیهی است که امروزه نقش بروشورها و کاتالوگها، بیلبوردها، وبسایت و شبکه های اجتماعی در تبلیغات اهمیت بسیار زیادی پیدا کرده و دنیای تبلیغات روز به روز پررنگ تر و کلیدی تر و شده و مخاطبان و متقاضیان بیشتری را طلب میکند. در این راستا عکاسی دیجیتال یکی از مهمترین بخش ها در صنعت تبلیغات میباشد چون یک عکس گویا، با کیفیت و جذاب و البته حرفه ای و خلاقانه میتواند قدرت بسیار زیادی در تبدیل مشتریان بالقوه به بالفعل را داشته باشد.

اما آیا به صرف استفاده از عکاسی دیجیتال در تبلیغات و بازاریابی ، میتوان افزایش مخاطب و در نهایت فروش بیشتر را تضمین نمود؟ مسلما خیر. زیرا عکس هایی میتواند در تبلغیات و بازاریابی نقش پیش برنده داشته و بر روی مخاطبان تاثیر بگذارد که بر اساس اصول و رعایت همه عوامل یک عکاسی دیجیتالی حرفه ای گرفته شده باشد. عکاسی ترکیبی از هنر، خلاقیت، علم و دانش و تجربه است. لذا چنانچه تمام این موارد با هم توسط یک عکاس حرفه ای و باتجربه در یک پروژه عکاسی تبلیغاتی اجرا و اعمال شود، مطمئنا عکس های دیجیتال در تبلیغات و بازاریابی میتوانند منجر به افزایش فروش و وفاداری مخاطبان بشوند.

نقش عکاسی دیجینال در تبلیغات و بازاریابی

عکاسی فشن و مد - فریبرز میرکبیری

اولین سرویس عکاسی فشن تلفیقی

اولین سرویس عکاسی فشن تلفیقی در اردیبهشت 1393 در شهر اصفهان برگزار شد. توضیحات و متن خبر به همراه گالری تصاویر مربوط به این ابتکار هنری که برای اولین بار در ایران توسط استاد فریبرز میرکبیری به انجام رسیده است را در انتهای مطالب این صفحه میتوانید مشاهده فرمائید.

به نقل از سرویس مد و لباس هنرآنلاین:

با یک نگاه ابتکاری، فریبرز میرکبیری، عکاس و فعال عرصه مد و لباس، عکاسی مدلینگ را در کنار مجسمه‌ های استاد رضا جوهریان عرضه کرد تا نشان دهد که تعامل این بخش با سایر هنرها تا چه اندازه نزدیک میباشد. در این برنامه فضاسازی و صحنه حضور مدل‌ها کاملا مبتنی بر هنر تجسمی و ترکیب نمادهای اسلامی و بومی ایران تنظیم شده است. نزدیکی چارچوب‌ های هنری در دنیای امروز، سبب ساز ابتکارات خاص و زیبایی شده که دریچه تازه‌ ای را به روی انسان امروز گشوده است. به طور مسلم طراحی لباس و هنرهای تجسمی هر دو از ذوق و سلیقه انسانی سرچشمه می‌ گیرند. لذا بهره‌برداری از این دو حیطه در جهت بروز و ظهور آنها قابل توجه است.

عکاسی فشن و مد - فریبرز میرکبیری

همچنین خبرنگار باشگاه خبرنگاران اصفهان در خبری که که به این موضوع اختصاص داده شده است افزود:

به عقیده فریبرز میرکبیری، با اشاره به عکاسی فشن و ارتباط آنها با دنیای مد و مدگرایی، مد می تواند لباس ،ساعت،عینک و شاید هر چیز دیگری باشد که متاسفانه نگاه به مد و مدلینگ در ایران یک نگاه تحقیر آمیز و تمسخر گونه بوده است و یا به نوعی تقلید بدون تفکر از المان های غربی بوده اند در صورتی که هنر در جامعه شرق و بویژه ایران دارای پایه های قویتری است و می توان با ابتکار آن را به غرب ودنیا شناساند.

متن کامل خبرها را در لینکهای زیر میتوانید مشاهده نمائید:


خبرگزاری هنر آنلاین

(جهت مشاهده خبر بر روی لینک زیر کلیک نمائید)

جلوه هنرهای تجسمی در سایه عکاسی مُد / تعامل هنر با مُد


باشگاه خبرنگاران، بزرگترین خبرگزاری فارسی زبان دنیا

(جهت مشاهده خبر بر روی لینک زیر کلیک نمائید)

تلفیق صنایع دستی با مکان های گردشگری از ویژگی عکاسی فشن


مشاهده گالری تصاویر سرویس عکاسی فشن تلفیقی

(بر روی متن قرمز رنگ بالا، کلیک نمائید تا به صفحه گالری تصاویر هدایت شوید)

عکاسی فشن و مد - فریبرز میرکبیری

فریبرز میرکبیری

اولین کنفرانس عکاسی فشن به سخنرانی فریبرز میرکبیری

اولین کنفرانس عکاسی فشن به سخنرانی فریبرز میرکبیری و جلال سپهر و با حضور بیش از 350 نفر عکاس از سراسر ایران در تاریخ 15 و 16 آذرماه 1392 در شهر مشهد – هتل پردیسان برگزار شد. در این سمینار، فریبرز میرکبیری، عکاسی حرفه ای فشن یا مد از ایتالیا به آموزش مباحث مختلفی پرداخت شامل: تاریخچه عکاسی فشن، اصول عکاسی پرتره و عکاسی مدلینگ، تکنیک های نورپردازی در عکاسی فشن و مدلینگ، شناخت لنزها، ژست ها در عکاسی مدلینگ، اچ دی آر در عکاسی مدلینگ و تبلیغاتی، استفاده از نورسنج، آشنایی با برخی بزرگان عکاسی مدلینگ و فشن و بسیاری مطالب دیگر.

گروه نگاتیو استودیو، محتوای اولین کنفرانس عکاسی فشن (مدلینگ) را در قالب DVD آماده و برای فروش در وبسایت نگاتیو استودیو عرضه نموده است تا کلیه علاقمندان به عکاسی مدلینگ (عکاسی فشن یا مد) بتوانند از سراسر ایران به محتوای تخصصی و جذاب و کاربردی این سمینار دسترسی داشته باشند. در صورت تمایل به خرید دی وی دی اولین سمینار تخصصی عکاسی مد و فشن در ایران بر روی لینک زیر، کلیک نمائید:

خرید آنلاین DVD اولین سمینار تخصصی عکاسی مد

فریبرز میرکبیری - اولین سمینار تخصصی عکاسی مد و فشن در ایران

فریبرز میرکبیری - اولین سمینار تخصصی عکاسی مد و فشن در ایران

فریبرز میرکبیری - اولین سمینار تخصصی عکاسی مد و فشن در ایران

فریبرز میرکبیری - اولین سمینار تخصصی عکاسی مد و فشن در ایران

فریبرز میرکبیری - اولین سمینار تخصصی عکاسی مد و فشن در ایران