نوشته‌ها

نمایشگاه عکس عاشقانه ای برای دیوار اثر فریبرز میرکبیری

هنر عکاسی یا عکاسی هنری، مسئله این است

ارتباط هنر عکاسی , و اصولا مقوله عکاسی هنری و ارتباط آن با هنر عکاسی از مباحث همیشگی و یکی از درگیری های بین قشر عکاس و هنرمند در همه جوامع بوده و هست که احتمالا هیچ وقت برای علاقمندان به یادگیری عکاسی نیزبه صورت کامل شفاف نشده است. در این مقاله از سری مطالب آموزش عکاسی وبسایت نگاتیو استودیو قصد داریم در مورد اینکه چرا عکاسی به خودی خود هنر نیست و چرا همه عکاسان را نمیتوان هنرمند قلمداد کرد و همچنین توضیحات بیشتر در مورد مفاهیم عکاسی هنری صحبت میکنیم. البته در زمینه عکاسی هنری در گذشته نیز اطلاعات دیگری در غالب مقالات برای شما منتشر کرده ایم اما در این مطلب به تفضیل به این مبحث خواهیم پرداخت.

استفاده از جملات بزرگان در زیر پست های اینستاگرام و شبکه های اجتماعی یکی از مواردی است که بسیار زیاد دیده میشود و مورد استفاده عموم قرار میگیرد. جملاتی کلیشه ای و بعضا بی ربط که فقط برای اینکه قسمت کپشن زیر عکس های ما خالی نباشد از انها استفاده میکنیم. در این میان مسلما علاقمندان به عکاسی نیز در استفاده از جملات عکاسان معروف بسیارتلاش میکنند! اما به نظرم با کمی فکر کردن متوجه میشوید که این جملات و یا کلمات قصار که انقدر هم برای خیلی ها جذاب هستند عموما چکیده ای از یک مشت مفاهیم کاملا واضح اند و نه چیزی بیشتر!

عکاسان در ایده آل ترین حالت میتوانند کار خود را خوب انجام دهند، یعنی عکاسی کردن را  و زمانی که تصمیم میگیرند از خود جملاتی به یاد ماندنی به جا بگذارند عموما مثبت ترین نکته به یاد ماندنی که یادآور میشوند این است که همان بهتر که عکاسی را انتخاب کرده اند و نه نویسندگی را!

با این وجود استثناء هایی نیز وجود دارد. با هم یکی از جملات “برنیس آبوت” که در مقطع زمانی مابین جنگ جهانی اول و دوم قرار داشته است را میخوانیم:

“اول از همه بهتر است ببینیم که عکاسی کردن چه چیزهایی نیست! عکاسی نقاشی کردن نیست، یک شعر هم نیست، یک سمفونی و یا یک رقص هم نیست! عکاسی کردن تولید یک تصویر زیبا هم نیست! و مسلما مجموعه ای از تکنیک های پیچیده هم نیست و یا یک پرینت زیبا هم نیست.

عکاسی باید یک مدرک معنا دار باشد، یک فریاد زدن دردناک که بتواند به راحتی مسائل، داستان و نکته هایی را برای مخاطب بازگو کند. عکاسی یک کادر بستن سخت گیرانه است. عکاسی هیچ وقت نمیتواند مانند دیگر هنرهای بصری رشد کند بلکه باید مسیر خود را به تنهایی طی کند و آنرا بسازد. عکاسی باید خود واقعیش باشد و نه چیز دیگر.”

عکاسی هنری - فریبرز میرکبیری

عکاسی هنری از مجموعه ایماگو اثر فریبرز میرکبیری


کسانی که من را دنبال میکنند و مطالب وبلاگ نگاتیو استودیو را خوانده اند میدانند که با این نکته ای که در بین عموم جا افتاده است که اصولا همه عکاسان هنرمند هستند موافق نیستم و همانطور که قبلا نیز گفته ام عکاسی یک زبان است، یک ابزار قوی برای برقراری ارتباط بین بشر به یک زبان عمومی تر و در واقع همه فهم تر از زبان محاوره روزمره.

عکاسی، تنها وسیله ای است برای تولید تصاویر و به هیچ عنوان به تنهایی و به خودی خود نمیتواند یک هنر تلقی شود. البته واضح است که از عکاسی نیز میتوان به عنوان ابزاری برای خلق یک اثر هنری استفاده کرد. گاهی میتوان آن را هنر عکاسی دانست مانند کارهای عکاسی “گورسکی” و یا “بکر” و … که در شرایط بسیار خاص و نیاز به تعریف خاص خود را دارد اما خلق یک اثر هنری تنها یکی از موارد نادر استفاده از عکاسی است ونمیتوان همیشه آنرا عکاسی هنری نامید. به صورت کلی عکاسی کردن وسیله ای ایست برای برقراری ارتباط با مخاطب و نه وسیله ای برای ایجاد بازخوردهای زیبایی شناسی یا احساسی!

هنر نیز بر خلاف تصویر عمومی اشتباهی که در اذهان مردم وجود دارد، محصول یک ذهن خلاق نیست که تنها انگیزه آن خلق یک اثر هنریست. بلکه مجموعه ایست از دیسیپلین و آموزش و سالها تمرین و ریاضت کشیدن، که نتیجه و میوه آن باعث خلق و ایجاد اثر هنری میگردد. نقش فرهنگی آموزشی در رسیدن و خلق اثر هنری بسیار بیشتر و پر رنگ تر از نقش احساسی آن است. به قول شاملو گاهی استعداد و خلاقیت باعث اشتباه میشود، اینکه مثلا کسی که استعداد موسیقی دارد یک شبه ویلون را به خوبی بنوازد مسلما امکان ندارد و نیازمند سالها تمرین و خون دل خوردن است.

در مورد پیکاسو نیز اینچنین است. او بعد از سالها خلق آثاری که فقط باعث ناراحتی و دلخوری اش میشد و بعد از بارها شکست کم کم توانست موارد لازم برای دستیابی به موفقیت را کسب کند که در نهایت به انقلاب کوبیسم بیانجامد.

پس عکاسی تنها یک ابزار است و نه به طور قطعی یک هنر! عکاسی نیز مانند هر ابزار دیگری است. مثلا صدا نیز یک ابزار قلمداد میشود، ابزاری برای ارتباط برقرار کردن با دیگران اما با صدا نیز میتوان اثر هنری خلق کرد، مانند خواندن یک اپرا و یا یک سمفونی معروف. اما همچنین با صدا میتوان کارهای بسیار مفید دیگری نیز در طول روز انجام داد مثل سفارش دادن غذا، یا توضیح دادن یک معادله ریاضی و یا دعوا کردن با راننده تاکسی بد اخلاق یا دفاع کردن از حق کسی در دادگاه! با این حال آیا هیچ کس صدا را هنر به شمار می آورد؟ و چون شما هر روز حرف میزنید آیا کسی شما را هنرمند حساب میکند! صدا وسیله ایست که میتوان با آن در موارد بسیار نادر یک اثر هنری نیز خلق کرد! در مورد عکاسی نیز این مورد صدق میکند.

عاشقانه ای برای دیوار - فریبرز میرکبیری

عکاسی هنری از مجموعه ترانه ای برای دیوار اثر فریبرز میرکبیری


پس اگر عمیق تر در مورد هنر تامل کنیم در میابیم که هنر و خلق آن صرفا به حوزه محدود و استفاده از ابزارهای خاص وابسته نیست. امروزه از هر ابزاری میتوان برای ایجاد یک اثر هنری استفاده کرد حتی از یک کاسه توالت! استفاده از توالت فرنگی توسط مارسل دوشان برای خلق یک اثر هنری، نمونه بارز آن است! در مورد عکاسی نیز این مثال صدق میکند، خود به تنهایی اصلا هنر نیست بلکه تنها ابزاریست که امکان خلق یک اثر هنری با آن نیز وجود دارد که این موضوع به دید و میزان آموزش عکاسی آن شخص باز میگردد اما به خاطر داشته باشید که مسلما ایجاد یک اثر هنری با عکاسی کردن دلیل اصلی استفاده از یک دوربین عکاسی نیست.

امیدوارم روزی یک نفر بتواند دلیل قانع کننده ای برای من بیاورد که چرا عموما عکاسان انقدر تاکید و اصرار بر این دارند که خود را تنها به دلیل دست گرفتن یک دوربین و عکاسی کردن از طبیعت و کوه و گل و جنگل و یا حتی دختر عمه شان یک هنرمند میدانند! شاید دلیل آن صرفا حس جبران کمبودی است که این کار در آنها ایجاد میکند و یا شاید به نظر آنها عکاسی کردن اعتبار و شخصیت لازم را برایشان در اذهان عمومی ایجاد نمیکند و بنابراین نیازمند این است که با چسباندن برچسب هنر به آن اعتبار بیشتری برای خود کسب کنند! یا شاید حتی برندهای تولید دوربین هستند که با تلاش در ارتباط دوربین عکاسی برای ساخت یک اثر هنری دنبال دلیل بهتری برای فروش ابزار های خود به ما هستند!

در این مطلب به تفضیل و با جزئیات بیشتر در مورد هنر و ارتباط آن با عکاسی و کلا هنر عکاسی به بحث و صحبت پرداختیم. در انتها بد نیست با این چند جمله همیشگی ام بحث را تمام کنم. خود را گول نزنید، عکاسی کردن در دنیای امروز یکی از راحت ترین کارهای ممکن است. هرکسی با دوربین موبایل خود نیز امکان گرفتن عکس های خوب و شفاف دارد و دیگر مثل دوران دوربین های آنالوگ عکاسی کردن کار سختی نیست. پس مسلما برای عکاس بودن نیاز به دلایلی بیشتراز داشتن یک دوربین عکاسی خوب و گرانقیمت دارید و آن نیز تنها دید شخصی شماست. اطلاعات، تجربیات ، دانش و سواد بصری و فرهنگی و اجتماعی تان در کنار سالها تمرین و مطالعه است که باعث قوت دید شما میشود. توصیه من به دوستان عکاسم این است سعی کنید خودتان باشید، مسیر خودتان را پیش ببرید و داستان شخصی خود را بازگو کنید. این داستان شخصی شماست که برای دیگران جذاب است و هیچ کس دیگری به جز شما امکان بازگویی آنرا نخواهد داشت.

Berenice Abbott - From "Changing New York", Fulton Fish Market, New York 1930

Berenice Abbott – From “Changing New York”, Fulton Fish Market, New York 1930

 

آندره کرتس و عکاسی هنری

آندره کرتس و عکاسی هنری

همانطور که احتمالا میدانید عکاسی به خودی خود یک هنر قلمداد نمیشود (برخلاف تصور عموم) اما میشود از آن به عنوان وسیله ای برای ایجاد هنر استفاده کرد بسیاری از تصاویری که تا به حال با هم مرور کرده ایم نیز شامل همین قضیه میشوند. همه آنها تصاویر خوب و شناخته شده ای هستند که به عنوان یک سند عکاسی یا تاریخی بسیار با ارزش جای خود را در تاریخ عکاسی باز کرده اند اما اینکه عکسی همزمان به عنوان یک اثر هنری نیزشناخته شود معمولا تنها تحت شرایط خاصی اتفاق میافتد، که البته قصد آن را نداریم که در این مقاله درباره ارزش هنری آثار عکاسی صحبت کنیم زیرا طولانی بودن آن نیاز به بررسی بیشتر و بهتر در یک مقاله جداگانه را دارد که در مقاله عکاسی هنری و یا هنر عکاسی به آن اشاره کرده ایم، اما عکسی که در زیر میبینید اثری است از “ آندره کرتس ”  (آندره کرتز) و یکی از عکس هایی ست که توسط جامعه جهانی به عنوان یک اثر هنری به ثبت رسیده و در موزه عکاسی دولت فرانسه نگهداری میشه.

آندره کرتس و عکاسی هنری

Meudon که یک محله در پاریس بوده و اسم عکس هم به همین نام نام گذاری شده است. همانطور که در تصویر دیده میشود این محله قدیمی چندان فضای مناسبی از لحاظ زندگی کردن ندارد، عکس با فضا سازی خاص و دوگانه ای که به وجود آورده است شما را به یک سفر ذهنی میبرد گویی در وسط یک داستان کمابیش سوررئال گرفته شده است. قطاری که در ارتفاع در حرکت است و از دودکش آن دود با سرعت بیرون میزند، محله قدیمی و ساختمان های نیم ساخته، فیگور مردی که کمابیش در مرکز عکس خودنمایی میکند و شیئی که در دست گرفته و احتمالا یک بوم نقاشی است که توی کاغذ پیچیده شده، همه با هم برای به وجود آمدن این فضای سوررئال دست به دست هم داده اند.

جالب است بدانید که از این اثر سه نسخه متفاوت وجود دارد که آندره کرتس آنها را در 3 روز متفاوت گرفته است. در تصویر اول نه قطاری وجود دارد و نه فیگور مردی که در عکس میبینیم. در دوم قطار در حال حرکت است اما یک قطار دیگر و در نهایت ورژن سوم عکسی است که در بالا میبینید.

آندره کرتس و عکاسی هنری آندره کرتز و عکاسی هنری

آندره کرتس و عکاسی هنری

نکته ای که از روی عکس ها میتوانیم بفهمیم این است که او در زمان های متفاوتی به این محل رفته است و آنجا را در شرایط مختلف بررسی کرده و با یک تحقیق نور و سایه و شرایط موجود و در نهایت با فکر کردن به نتیجه عکسی که تمایل به گرفتن آن داشته است، زمان حرکت قطار از آن محل را نیز سنجیده و در نهایت عکسی را که میخواسته است را در زمان مناسب گرفته است. این عکس در واقع یک جور بازسازی از آنچه که در ذهن او میگذشته بوده است. (همان پروژه ای دیدن که در بسیاری مقالات نگاتیو استودیو به آن اشاره شده است) در نهایت، مردی که در پلان اول به چشم میخورد، یک نقاش آلمانی است به نام Willi Baumeister که مسلما او نیز به درخواست عکاس آنجا بوده است و نه از سر تصادف.

اما نکته جالب اینجاست که این عکس در 1928 گرفته شده و تا 1945 که مجموعه ای از آثار آندره کرتس در یک کتاب به اسم  Day of Paris منتشر میشود چاپ و دیده نشده است. در نهایت نسخه ای معروف این عکس که در دنیا مشهور شده است (نسخه ای که میبینید) در واقع نسخه کراپ شده ای از عکس اصلی است که توسط آرت دایرکتور بسیار معروف Alexey Brodovitch فینال شده است زیرا که او وظیفه جمع آوری عکس های موجود در این کتاب را به عهده داشت.

در این مطلب از مقالات عکاسی وبسایت نگاتیو استودیو به شرح و نمایش تصاویری از آندره کرتس که به عنوان عکاسی هنری قلمداد میشود پرداختیم. با جستجو در دیگر مقالات آموزش عکاسی نگاتیو استودیو میتوانید مطالب مفید دیگری در مورد بزرگان تاریخ عکاسی مشاهده نمائید.

نمایشگاه عکس عاشقانه ای برای دیوار - فریبرز میرکبیری

نمایشگاه عکس عاشقانه ای برای دیوار

نمایشگاه عکس عاشقانه ای برای دیوار از آثار فریبرز میرکبیری در گالری آتبین برگزار شد. این اثر از آثار سبک عکاسی هنری یا Fine-Art Photography است. در عکاسی هنری، عکاس تلاش میکند تا پیام های مشخصی را در قالب تصاویر معنا دار با ترکیب خلاقیت های موجود در ذهن خود در معرض دید مخاطبان قرار دهد. در انتهای این مطلب، لینک مشاهده گالری تمام تصاویر موجود در این نمایشگاه موجود است. عزیزانی همچون احمد پوری (مترجم)، شهاب مقربین (شاعر)، محسن دائی نبی (هنرمند و نقاش) سارا اردهالی (شاعر) و بسیاری دیگر از دوستان عزیز و هنرمند در این نمایشگاه حضور یافتند. تشکر فراوان از حمایت همگی همراهان.

گزارش هنر آنلاین : نمایشگاه عکس فریبرز میرکبیری در گالری آتبین

نمایشگاه عکس عاشقانه ای برای دیوار - فریبرز میرکبیری

نمایشگاه عکس عاشقانه ای برای دیوار - فریبرز میرکبیری


مشاهده گالری تصاویر نمایشگاه عکس عاشقانه ای برای دیوار

(بر روی متن قرمز رنگ بالا، کلیک نمائید تا به صفحه گالری تصاویر هدایت شوید)