نوشته‌ها

, , ,

بزرگان تاریخ عکاسی : آگوست ساندر

آگوست ساندر اولین عکاسی بود که از عکس به عنوان یک ابزار برای ثبت شخصیت اجتماعی و طبقاتی جامعه آلمان استفاده کرد او که خودش جامعه شناس بود با ثبت پرتره های بسیار قوی از طبقات مختلف جامعه آرشیو عکاسی اجتماعی فوق العاده ای از اقشار جامعه آلمانی آن دوره جمع آوری نمود و او را میتوان از اولین پایه گذاران عکاسی اجتماعی دانست.

august-sander

پرتره های او بر خلاف دیگر عکاسان همدوره خود با تاکید بر ثبت واقعی اتفاقات همراه بود.

thebricklayer1928

 او هیچ وقت به سوژه های خود ژستی را اجبار نمیکرد و بر عکس این سوژه ها بودند که تصمیم میگرفتند در چه حالتی جلوی دوربین ظاهر شوند و این امر واقعی تر بودن رفتار اجتماعی مردم و بازتاب آنها را در مقابل دوربین نشان میداد.

در نهایت در کتابی با عنوان “Antlitz der Zeit”  تعداد 60 عدد از این عکس ها جمع آوری و چاپ میشوند که متاسفانه در نهایت در سال 1936 رژیم نازی تصمیم به جمع آوری این کتاب و سوزاندن آن میگیرد زیرا به عقیده رژیم این عکسها بزرگی و برتری نژاد آریا را نشان نمیداد و در واقع تصویری برعکس این ادعای نازی را نیز یاداوری میکرد.

tumblr_m78t68y0bh1rw3fqbo1_1280

با وجود اینکه هر یک از کارهای ساندر شاهکار عکاسی قلمداد میشوند اما اگر کسی از داستان آدمها و نوع عکاسی منحصر به فرد او مطلع نباشد درک آن سخت میباشد.

نویسنده: فریبرز میرکبیری

متخصص عکاسی صنعتی، عکاسی تبلیغاتی، عکاسی فشن، عکاسی مواد غذائی، عکاسی مدلینگ، عکاسی برندینگ، عکاسی طلا

, , ,

احساسات و عکاسی ادوارد وستون

ادوارد وستون که در اوایل قرن 19 متولد شد یکی از عکاسان به نام دنیای عکاسی و یکی از افراد پیشرو در زمینه عکاسی هنری است او با حساسیت شدید خود نسبت به فرم ها و نور توانست در بازی با فرم و نور به درجه استادی برسد بسیاری از کارهای او در موزه های گوگنهایم و موما نیویورک نگه داری میشوند. او در طول مسیر عکاسی خود با آلفرد اشتایلیتز و پل استراند (از بزرگان تاریخ عکاسی در زمینه عکاسی اجتماعی و پرتره) آشنا شدو در نهایت تصمیم به خروج از آمریکا گرفت (دوره اوج تب کمونیسم در دنیا) و برای مدتی به مکزیک سفر کرد و استودیویی را در آنجا به همراه اسیستنت و پارتنر خود “تینا مودوتتی” ایتالیایی باز کرد و در همین زمان نیز با دیه گو ریورا و فریدا کالو آشنا شد.(دو تن از نقاشان بسیار مشهور مکزیک و موثر انقلاب کمونیسم آن سالها که برخی از بهترین عکس های ثبت شده آنها مربوط به تینا مودوتتی و وستون میباشد.)

edward-weston-pepper-30-1351238327_b

وی در نهایت پس از بازگشت مجدد به آمریکا گروه مشهور F64 را به همراهی Ansel Adams, Imogen Cunningham  و چند عکاس دیگر پایه گذاری میکند.

image8  3049163213_bde07f8fe2

نویسنده: فریبرز میرکبیری

متخصص عکاسی صنعتی، عکاسی تبلیغاتی، عکاسی فشن، عکاسی مواد غذائی، عکاسی مدلینگ، عکاسی برندینگ، عکاسی طلا

, ,

!!خط افق صاف یا کج، مساله اینست

صاف بودن خط افق در عکس یکی از اصول اولیه عکاسی قلمداد میشه اما گاهی توسط برخی از عکاسان شکسته میشه اینکه بدونیم چه زمانی میتونیم این کار رو انجام بدیم بسیار مهمه چون استفاده نابجا از این تکنیک نتایج فاجعه آمیزیداره که احتمالا خودتون هم شاهد اون بودید.

در زیر براتون یک نمونه عکس از “کارتیه برسون” میذارم کسی که بسیاری اون رو پدر عکاسی جهان میدونن و یکی از تاثیر گذارترین عکاسان تاریخ و از بنیان گذاران آژانس عکاسی مگنوم (که بی شک معروف ترین آژانس عکاسی رپرتاژ هست) بوده.

این عکس که احتمالا قبلا اون رو دیده باشید یکی از شاهکارهای “برسون” هست عکسی که در کسری از ثانیه گرفته شده و در اون، عکاس تونسته اوج هیجان و اشتیاق و تحرک لحظه رو برای همیشه ماندگار کنه. غرور و خوشحالی پسر بچه از اینکه داره یک بطری شراب رو حمل میکنه (شوق و لذت اینکه دیگه بزرگ شده) در نقطه مرکزی کادر و کاملا فوکوس شده و همه توجه رو به خودش جلب میکنه و در عین حال دیدن بچه های دیگه و احساس حسرت اونها که با خارج از فوکوس بودنشون قاطی میشه. عکسی که احتمال زیاد عکاس در اون حتا فرصت اینکه توی ویزور نگاه کنه رو نداشته. خط افق مورب در عکس که خلاف قاعده همیشگیه و “برسون” تونسته با شکستن این قاعده هیجان و تحرک اون لحظه رو ثبت کنه.

اصولا کادر مورب دینامیک بودن و هیجان در عکس رو زیاد میکنه بر خلاف عکس های با خط افق مستقیم که باعث انتقال حس آرامش و ثبات میشن. با دونستن این مفهوم میشه فهمید که بسیاری از کادرهای مورب که توسط عکاس ها و یا فیلم بردار ها مثلا درمجالس عروسی بسته میشن کاملا اشتباه هست.

نویسنده: فریبرز میرکبیری

متخصص عکاسی صنعتی، عکاسی تبلیغاتی، عکاسی فشن، عکاسی مواد غذائی، عکاسی مدلینگ، عکاسی برندینگ، عکاسی طلا

,

افتخار همراهی استاد لودی و نگاتیو استودیو

توت فرنگی

مائوریتزیو لودی افتخار همکاری با ایشان و نقش نماینده رسمی ایشان در ایران را عهده دار شدیم. استاد لودی از اساتید نام آشنای ایتالیایی در زمینه عکاسی پکیجینگ و فود میباشد که سابقه همکاری با برخی برندهای بین المللی رادر طول سابقه کاری خود دارد. با توجه به قرار داد انجام شده استاد لودی روند و نمونه کارهای انجام شده در این استودیو را از لحاظ فنی و کیفی تایید نموده و از این پس شرکتها میتوانند در صورت تمایل هرگونه فعالیت و اجرای هرگونه پروژه عکاسی در زمینه های پکیجینگ و فود (موادغذایی) را با حضور شخص جناب لودی در ایران داشته باشند.

http://ps.ubikmauriziolodi.it/#!/p/abroad

https://www.behance.net/ubik_photography 

نویسنده: فریبرز میرکبیری

متخصص عکاسی صنعتی، عکاسی تبلیغاتی، عکاسی فشن، عکاسی مواد غذائی، عکاسی مدلینگ، عکاسی برندینگ، عکاسی طلا

, , , , , , ,

تقویم پیرللی و تاثیر آن در دنیای مد

تقویم پیرِللی یکی از معروفترین و با پرستیژ ترین تقویم های دنیاست که سالیان سال هر ساله منتشر میشود.این تقویم که در دهه 60 برای اولین بار توسط دفتر بخش انگلیس شرکت پیرللی منتشر شد به مرور تبدیل به معیاری برای شناخت بهترین عکاسان هر دوره و همچنین بهترین مدل ها شده است.

دلیل این اتفاق تعداد بسیار محدود چاپ شده از این تقویم میباشد و اینکه این تقویم به هیچ عنوان به فروش نمیرسد و تنها از طریق این شرکت هر ساله به تعدادی از شخصیت های معروف و به اصطلاح “وی.آی.پی” اهدا میشود.

انتخاب امسال (2015) این تقویم معروف عکاس مد و فشن به نام “استیون مِیزل” است که در سال های اخیر کارهای بسیاری با مجله وُگ ایتالیا انجام داده است.

نکته جالب توجه این است که با توجه به اینکه در سال های اخیر و به خصوص سال گذشته استفاده از مدل های به اصطلاح “کوروی” کمی چاق و توپر در آمریکا باب شده است امسال یکی از مدل های این تقویم “کاندیس هوففین” یک مدل کوروی است که برای اولین بار در تاریخ این تقویم اندامی خارج از استاندارد های مدلی دارد.

نویسنده: فریبرز میرکبیری

, , , ,

منم میتونم مدل بشم؟! شماره دو

همونطور که توی نوشته قبلی گفتم مدل شدن اصلا کار راحتی نیست و نیازمند تمرین، مطالعه، دیدن و دیدن و باز هم دیدنه، دیدن نمونه عکس ها و ژست های خوب (ترجیحا خارج از اینستاگرام!)

از لحاظ ظاهری بیشتر از زیبایی چهره جذابیت و مخصوصا خاص بودن صورته که میتونه جزء اولین موارد باشه.

مسلما استاندارد هایی هم برای مدل ها وجود دارن که کمابیش اینها هستن:

بهترین دوره سنی برای یک مدل از 17-18 سال تا 27-30 ساله، گرچه در ایران برخی از مدل ها در سن 35-40 سالگی هم با اعتماد به نفس بسیار به این کار مشغولند!!!

از لحاظ فیزیک بدنی و ظاهر برای خانمها لازم به تاکیده که بهترین چیز خود واقعی شماست بدون دست کاری کردن و یا جراحی های بیهوده و به خصوص تزریق کردن لب و کاشتن گونه و حتی ناخن مصنوعی و خلاصه کارهایی از این قبیل که نه تنها باعث میشن زیبایی واقعی و طبیعیتون رو برای همیشه از بین ببرید بلکه مسلما امکان یک مدل حرفه ای شدن رو هم برای همیشه ازخودتون میگیرید.

در مورد مدل های آقا چیزی که در ایران بسیار به چشم میاد و از نظر من قابل درک نیست اینه که اکثرا با اغراق کردن در تمرین های بادی بیلدینگ باعث خراب کردن فرم بدنشون شدن و احتمالا فکر میکنن همچین چیزی اونها رو تبدیل به یک مدل خوش هیکل میکنه!!! تاکید میکنم بهترین فرم بدن برای آقایون و یا خانوم ها یک فرم متعادله که به هیچ وجه در هیچ بخشی از اون اغراق نشده باشه، مگر اینکه برای برخی موارد خاص نیاز به استفاده از همچین مدل هایی با هیکل های باد شده باشه!

از لحاظ فیزیک بدنی موارد مختلفی وجود داره و بسیار لاغر بودن بیشتر جهت استفاده در “کَت واک” ها به کار میره. خصوصیات فیزیکی بسته به نوع استفاده ای که از مدل میشه میتونه متفاوت باشه و این مسلما یعنی یک مدل نمیتونه برای هر نوع پروژه ای مناسب باشه

استاندارد قد برای خانم ها معمولا از 170 تا 180 و برای آقایون از 175 تا 185 هست.

این استانداردها وحی منزل نیستن و حتی به نظر من با توجه به نوع شرایط زیستی و اجتماعی و ژنتیکی هر ناحیه میتونن متفاوت باشن. دقیقا به همین دلیل توی ایران و با توجه به نوع ژن ایرانی استاندارد قد هم میتونه نسبت به استاندارد های جهانیش کمی متفاوت باشه. لازمه اضافه کنم که قد بلند هم لزوما شاخصه ای برای بهتر بودن یک مدل نیست، نکته بسیار مهم داشتن تناسب بین اندازه های پایین تنه و بالا تنه مدله.

اینها کمابیش استانداردهای اولیه هستند و البته همیشه استثناء هایی هم برای موارد فوق وجود داره، رده سنی که درباره اش صحبت شد بهترین سن برای یک مدله اما موارد استثنائی هم وجود داره که برخی از تاپ مدل های در اِشِل جهانی تا سن های بالاتر هم مدلی کردن و یا ممکنه یک عکاس برای پروژه خاصی نیاز به مدلی با سن بالاتر از معمول داشته باشه.

این استثنا ها از لحاظ ظاهری هم میتونه وجود داشته باشه و به ندرت ممکنه یک عکاس بابت سناریویی که میخواد پیش ببره به عنوان مثال نیاز به کسی داشته باشه که لب های تزریقی داره و …

پ.ن: اگر کسی سوالی داشت میتونه همین جا مطرح کنه و اگر اطلاعات من اجازه میداد حتما بهش جواب میدم.

نویسنده: فریبرز میرکبیری

متخصص عکاسی صنعتی، عکاسی تبلیغاتی، عکاسی فشن، عکاسی مواد غذائی، عکاسی مدلینگ، عکاسی برندینگ، عکاسی طلا

, , ,

آلکس وب و دنیای عکاسی

آلکس وب یکی از عکاسان به نام و درجه یک آژانس مشهور مگنوم است یکی از کسانی که با دیدن عکس هایش بهت زده به فکر فرو میروی. زاویه دید خاص و منحصر به فرد او در کادر بندی ها و کمپوزیسیون دقیق او فراموش ناشدنیست. یک بخش مهم در عکس های او که همیشه من را مجذوب خود کرده است استفاده بی نظیر او از سایه ها است به طریقی که باعث ایجاد فضاهایی فانتزی شده و هر بیننده ای را ناچار به توقف و سعی در درک کردن عکس میکند

foto-1

فریم های بی نظیر او معمولا کادری شلوغ و پر را به تصویر میکشند که در انها هر اِلمانی درست سر جای خود قرار دارد و گویی شاتر درست  لحظه پیش از روی دادن اتفاقی بزرگ را ثبت نموده است

foto-2

خصوصیت بارز عکس های او این است که چشم در تصویر شروع به جستجو میکند و ناخودآگاه روی هر کدام از اِلمان های تصویر مکث نموده و آنرا مز مزه میکند و در نهایت به تمام نقاط تصویر سرک میکشد

foto-3

خصوصیت منحصر به فرد دیگر او تقسیم کردن کادر عکس به دو قسمت است، دو بخشی که در نهایت گویی هر یک داستانی متفاوت از دنیاهایی موازی و انسان هایی که از حضور هم به کلی بی خبر هستند را بیان میکند

foto-6

و در نهایت مجموعه عکس های زیبای او که در مرز آمریکا و مکزیک گرفته شده است عکس هایی که مانند تصویر زیر لحظه ویران شدن رویای مرد مکزیکی را نشان میدهد که درست روی مرز دستگیر میشود. نور غروب و دشت پر از گلهای زرد رنگ و نگاه خیره به انتها و نا امید مرد تصویری بی نهایت عمیق و خاص را به وجود آورده اند

foto-11

نویسنده: فریبرز میرکبیری

, , , ,

منم میتونم مدل بشم؟!

بحث مدلینگ و مدل شدن در ایران بسیار داغه و تقریبا هر کسی که بهم میرسه ازم میپرسه که آیا میتونه مدل بشه و یا اینکه برای رسیدن به این هدف چه کار باید کرد، اینکه آیا کلاسی برای این کار وجود داره و سوال هایی از این قبیل.

قصد دارم از این به بعد توی این وبلاگ کمی هم درباره مدلینگ و مدل شدن بنویسم شاید کمکی به بعضی از علاقمندان به این رشته بکنه. به خاطر سوء استفاده هایی که در این باره دیدم مجبورم درباره بعضی موارد خیلی رُک حرف بزنم و امیدوارم این باعث کدورت کسی نشه.

  • اولین توضیحی که لازمه بدم (و توی خیلی از کلاس ها و سمینارها هم عنوان کردم) اینه که مدلینگ یعنی مدلی کردن و اصولا هیچ زیر شاخه ای از عکاسی به اسم مدلینگ یا مدلینگ فتوگرافی وجود نداره و عکاسی مدلینگ اصطلاح غلطیه!
  • نکته بسیار مهم اگه توی دوست و آشنا و فک و فامیل بهتون میگن “وای عزیزم تو چقدر خوشگلی” این به این معنی نیست که میتونی مدل بشی! صرفا زیبا بودن دلیل بر این نمیشه که شما توانایی و قابلیت های مربوط به این کار رو داشته باشی.
  • مدلی یک کار جدی و یک شغله مثل مکانیکی و یا لوله کشی و یا هر شغل دیگه ای و این یعنی اینکه براش باید زحمت کشید و تجربه کسب کرد و این امکان وجود نداره که یک روزه بشه مدل شد. کاری به این ندارم که هنوز توی ایران همچین دیدی نسبت به این کار وجود نداره و اینکه بعضی در ظاهر عکاسی و صرفا به خاطر اینکه بتونن با یه دختر رابطه ای برقرار کنن حاضر هستن هر کسی که شرایطشون رو بپذیره به عنوان مدل انتخاب کنن. این در حالیه که مسلما استانداردهای سفت و سختی برای انتخاب یک مدل وجود داره.
  • توصیه اکید میکنم در هیچ کلاسی که تحت این عنوان برگزار میشه شرکت نکنید چون همه شون بیخود هستن! توی کشوری که اصولا چیزی به اسم مدل حرفه ای وجود نداره انتظار دارید که چه کسی و چه چیزی رو بهتون آموزش بده؟!! این کلاس ها غیر از اینکه پولتون رو هدر بدید و ذهنتون راجع به مدلینگ خراب بشه و بخصوص باعث بشن کلا توی راه اشتباه قرار بگیرین چیزی براتون ندارن.
  • اگر کسی بهتون پیشنهاد همکاری داد و کلی ازتون تعریف کرد که میتونه شما رو تبدیل به یک مدل معروف کنه و اینکه عکس هاتون رو تو فلان مجله و یا فلان تبلیغ استفاده کنه اما چون شما هنوز حرفه ای نیستین لازمه که 3 میلیون تومان یا حتی 100 هزار تومان بابت اون بپردازید مختار هستید که این پول رو بدید اما مطمئن باشید که هیچ وقت یک عکاس حرفه ای ازتون همچین تقاضایی نمیکنه و حتی اگه یک بار هم عکسی از شما جایی چاپ بشه مطمئنا این شما رو تبدیل به یک مدل نمیکنه!!!
  • مسلما برای اینکه بتونید خودتون رو به جایی و یا عکاسی معرفی کنید نیاز به یک بوک حرفه ای دارید و این احتمالا تنها بخشیه که اگه تمایل به داشتن یک کار خوب و با یک عکاس خوب دارید باید بابتش پول بپردازید و کارهایی که مجانی با عکاس ها انجام میدید اصولا به درد این بوک نمیخورن.

در آخر باز هم تاکید میکنم مدلی یک حرفه است و اگر میخوای موفق باشی باید بابتش وقت بذاری و بهش جدی نگاه کنی. موفق باشید.      

نویسنده: فریبرز میرکبیری

متخصص عکاسی صنعتی، عکاسی تبلیغاتی، عکاسی فشن، عکاسی مواد غذائی، عکاسی مدلینگ، عکاسی برندینگ، عکاسی طلا

, , ,

خودشیفتگی بیماری نسل جدید

بیماری متداول دهه قبل “افسردگی” بود اما با توجه به تغییرات بسیار سریع پیش آمده در دنیای دیجیتال و ورود آن به تمامی گوشه های زندگی دنیای مدرن، میتوان نارسیسیسم یا خودشیفتگی را به عنوان بیماری جدید عصر دیجیتال در نظر گرفت.

درست است که خودشیفتگی از نظر پاتولوژیک هنوز یک بیماری به حساب نمیاد اما با توجه به تغییرات بسیار سریع دنیای امروز و ورود انواع وسائل دیجیتال، به خصوص دوربین های عکاسی و موبایل به زندگی ما این روند احتمالا میتواند در آینده نه چندان دور بیماری های جدیدی را برای ما به ارمغان بیاورد.

تنها تا سال 2007 تعداد 25 میلیارد دوربین دیجیتال و یک میلیارد تلفن همراه دوربین دار در  جهان تولید شده بود و تصور اینکه در حال حاضر این رقم چند برابر شده باشه دور از ذهن نیست.

اتفاق در حال وقوع این است که هر کس به واسطه این ابزارهای دیجیتال امکان عکس گرفتن از هر چیزی را پیدا کرده است!! و با توجه به ظهور انواع سوشال نت ورک ها، امکان انتشار آنها با دیگر اعضای جامعه جهانی به سادگی در دسترس عموم  قرار گرفته است، کاری که تنها تا چند سال پیش مختص افراد سرشناس، نخبگان و یا هنرپیشه ها بود. 

از آخرین تحقیقات انجام شده در دانشگاه “کانکتیکات” پدیده ای به نام Photo Taking Impairment میباشد. بر اساس این تحقیق ما ناخودآگاه و با عکس گرفتن از اتفاقات عادی و روزمره مثل غذا خوردن، مهمانی ها و … فرمانی به مغز میفرستیم به این عنوان که من این صحنه را در جایی ذخیره کردم و نیاز به ذخیره دوباره آن نیست. این اتفاق که هر  روز با آن درگیر هستیم به مرور تمام خاطرات روزمره ما را تحت تاثیر قرار میدهد و میتواند در آینده ما نتایج فاجعه باری را همراه داشته باشد.

جدا از بحث به قهقرا بردن “عکس خوب” و تخریب سلیقه بصری عموم و جایگزینی آن با عکس های نازیبا، عدم اطلاع از قوانین ترکیب بندی و نورشناسی و جدا از تاثیر بسیار مخربی که این ابزارهای جدید تنها با در دسترس قرار دادن انواع فیلترهای پر رنگ و لعاب در تخریب جمعی سلیقه و درک زیبایی شناسی عموم مردم گذاشته، به وجود آمدن عادت جدیدی به نام سلفی میباشد.

با وجود چندین میلیارد موبایل که در جهان وجود دارد، هر روز میلیون ها عکس از مکان ها و اتفاقات مختلف وارد دنیای اینترنت میشود که بسیاری از این عکسها سلفی هستند. با توجه به عمومی شدن این اتفاق در میان مردم، این سوال مطرح میشود که اصولا چه نیازی به این عکس ها وجود دارد و اینگونه عکس ها باعث میشوند چه چیز در ما ارضا شود؟

مسلما دلیل اصلی آن تمایل به نشان دادن زیبایی مصنوعیی است که در دنیای واقعی وجود ندارد.یک تمایل مخفی برای رسیدن به تکامل در زیبایی که به واسطه این ابزار های جدید و نرم افزارهای موجود به خوبی مهیا شده است.

 تعریف عکاسی در زمانهای قبل چه بود و اصولا چرا چنین ابزاری ساخته شد؟ یکی از دلایل اصلی آن ثبت دقیق تر اتفاقات بود، یعنی به تصویر کشیدن واقعیت. این در حالیست که معنای عکاسی دیجیتال تصویر کردن ناواقعیت و نشان دادن آن به عنوان واقعیت به بیننده هاست. استثنا هایی از جمله عکاسی مد در این باره وجود داشته است که بنا به توجیهات تبلیغاتی و بازاریابی این موارد قابل درک است اما این سلفی چطور؟

دلیل آن مسلما تنها زیباتر بودن و ارائه آن به دیگران نیست بلکه در نهایت برای پیدا کردن یک خود گم شده است. ما با تلاش در ایجاد یک تصویر زیبا از خودمان سعی در ساخت یک من کامل داریم، و موبایل ها برای ما امکان رسیدن به آنرا ایجاد کرده اند.

مقصد اینگونه عکس ها سوشال نت ورک ها هستند، دنیای مجازیی که تمام تلاشمان را در آن میکنیم تا خودمان را آنچه که نیستیم نشان دهیم، یک خود زیباتر که بر اساس الگوهای ذهنی ای که همین دنیای دیجیتال به خورد ما داده، ساخته شده است و گاهی این تلاش برای مصنوعی بودن به قدری ادامه پیدا میکند که توی نوشته ها و حرف ها و حتی در دنیای واقعی ما هم تاثیر مستقیم میگذارد.

ما به صورت ناخودآگاه برای هر موقعیتی در زندگی یک تصویر آرمانی در ذهنمان حفظ کرده ایم و در شرایط مورد نظر آنرا بازی می کنیم. اینکه چطور روی کسی تاثیر بگذاریم ، چگونه بخندیم، با چه حالتی و یا حتی از چه زاویه ای نگاه کنیم، چطور عاشق شویم، چگونه ابراز محبت کنیم و یا حتی چگونه سکس داشته باشیم! 

 این آرزوی کامل بودن گاهی جور دیگری نمود پیدا میکند و آن دیدن خود واقعی ما در غالب برخی از شخصیت های معروف سینماست. این مساله اتفاقی نیست که هزارها دختر ناگهان در یک دوره خاص از عکس “آدری هپبورن” در پروفایل خود استفاده میکنند، و این هم در واقع روشی جدید برای رسیدن به همان سلفی رویایی ماست.

این نارسیسیسم گروهی تنها باعث فرار کردن از خود واقعی ما میشود و در نهایت باعث نشان دادن چهره ای غیر واقعی و مصنوعی از ما به دیگران و همینطور به خودمان میشود. جالب اینجاست که گاهی این تصویر در وجود شخص به قدری نهادینه میشود که دیگر به سختی امکان دارد که بتواند خود واقعی اش را مشاهده کند. 

سلف پرتره که به خاطر سختی آن زمانی تنها توسط معروف ترین عکاسان تاریخ عکاسی و به ندرت انجام میشد امروز به نشانه ای از نارسیسیسم بدل شده است.

پ.ن:در روان‌شناسی خودشیفتگی یا نارسیسیسم بیانگر عشق افراطی به خود و تکیه بر خودانگاشت‌های درونی است. نارسیسیسم از ریشه لغت یونانی‌ هٔنارسیس (نرگس، اسطوره نارسیسیوس) گرفته شده‌است. نارسیس یا نرگس، بر اساس افسانه ها مرد جوان خوب چهره‌ای بود که از عشق اخو دوری کرد و برای همین محکوم به عشق ورزیدن به تصویر چهره خود در یک برکه آب گردید.

نویسنده: فریبرز میرکبیری

,

دومین سال همکاری با مجموعه حس خوب زندگی

نگاتیو استودیو افتخار دارد که برای دومین سال متوالی با مجموعه حس خوب زندگی همکاری دارد. نمونه کارهای جدید این مجموعه به زودی بر روی سایت قرار خواهد گرفت

3k5a0272

نویسنده: فریبرز میرکبیری

متخصص عکاسی صنعتی، عکاسی تبلیغاتی، عکاسی فشن، عکاسی مواد غذائی، عکاسی مدلینگ، عکاسی برندینگ، عکاسی طلا