نوشته‌ها

, ,

گروه نگاتیو استودیو جزء اولین های گوگل سرچ

زمانیکه بعد از سالها زندگی، تحصیل و کار کردن در ایتالیا به ایران برگشتم هیچ فکر نمیکردم که موندگار بشم اما با توجه به شرایط خاص ایران و پتانسیل بسیار بالای بازار بکر ایران به این فکر افتادم که مدتی بمونم و ببینم چه شرایطی پیش میاد.

تقریبا چهار سال از زمانی که وارد ایران شدم و تصمیم گرفتم در در تخصص خودم در زمینه عکاسی فشن، تبلیغاتی و برندینگ شروع به فعالیت کنم میگذره. در طی این چند سال اتفاقات خوب زیادی افتاده، سخنرانی در اولین سمینار تخصصی عکاسی فشن، برگزاری ورک شاپ های عکاسی مد، اجرای اولین سرویس فشن تلفیقی در اصفهان، سخنرانی در نهمین کنفرانس بین المللی برند، مصاحبه های مختلف با روزنامه ها و شبکه های تلویزیونی و … تعدادی از این اتفاقات خوشاینده.

امروز نگاتیو استودیو بعد از چهار سال یکی از گروه های مطرح عکاسی در ایرانه و خوشبختانه این مجموعه هر روز توانایی های جدیدی کسب میکنه و همکاری دوستان و مشتریان خوبی که در این سالها همراه ما شدند به ما اجازه داده تا روز به روز بهتر باشیم.

negativestudio.net در شاخه های عکاسی مد ، عکاسی فشن ، عکاسی برندینگ ، عکاسی مواد غذایی در صفحه اول سرچ گوگل قرار داره، و بیش از 1100 مطلب، مقاله، مصاحبه و خبر نتیجه سرچ “فریبرز میرکبیری” در گوگل هست.

آخرین اتفاق در نگاتیو استودیو یک ماه پیش رخ داد و اون افتتاح NTV بود، یک شبکه تخصصی عکاسی که مجموعه ای از سمینارهای و کلاس های برگزار شده توسط من و یا برخی فیلم های کوتاه از پشت صحنه ها و یا کارهای انجام شده برای برخی مشتریان رو شامل میشه که آمار بازدید شما از این کانال در آپارات بیش از 1200 بازدید بوده.

از همراهی همیشگی تک تک شما و حمایت هاتون تشکر میکنم. منتظر اتفاقات خوب دیگری در نگاتیو استودیو باشید.

فریبرز میرکبیری

متخصص عکاسی صنعتی، عکاسی تبلیغاتی، عکاسی فشن، عکاسی مد، عکاسی مواد غذائی، عکاسی مدلینگ، عکاسی برندینگ، عکاسی طلا

, , , ,

عکاسی مد چیست؟

ساده ترین تعریف قابل ارائه برای عکاسی مد : ساختن یک تصویر است که تشریحی بصری از یک لباس و یا جواهر و یا … را به بیننده منتقل کند

قصد آن معمولا رساندن اطلاعات به مشتری نیست و تنها هدف آن ایجاد کردن احساس تمایل و آرزو برای رسیدن به آن محصول میباشد. عکاسی مد بیانگر نوع استایل و روش زندگی است. احساسات بیان شده و ژستها و پوشش در عکاسی فشن بیانگر احساس واقعی نیستند اما باید آنرا به خوبی تقلید کنند و عدم درک درست از المان های زیبایی شناسی ، تقلید صرف از نمونه های موجود و یا عدم اهمیت به جزئیات باعث نتایج بسیار ضعیف و فاجعه بار میشوند

در طول سالیان سال مفهوم عکاسی مد نیز مانند مفهوم زیبایی بسیار تغییر کرده و این روند با سرعت بسیار همچنان نیز ادامه دارد. شناختن زیبایی های جدید و تصحیح تعریف زیبایی در ذهن یک عکاس مهم ترین و اساسی ترین اتفاق جهت تغییر در روند کاری یک عکاس میباشد

عکس های مد گاهی به صورت کاملا پوشیده و مرموز و گاهی کاملا رک و مستقیم قسمتی از ذهن بیننده را به خود مشغول میکنند و در دنیای اطراف ما به وفور یافت میشوند و تبدیل به جزئی از زندگی ما شده اند. آنها جزئی از ما هستند و بدون اینکه متوجه باشیم بر سلیقه های ما تاثیر مستقیم میگذارند

عکاسی مد برای سریع مصرف شدن ساخته میشود و تاریخ مصرف آن یک روز یک ماه و یا نهایتا یک فصل میباشد و پس از گذشت این زمان کهنه و قدیمی تلقی شده و نیاز به محصولی جدید کاملا حس میشود زیرا که در غیر اینصورت از دیگر برند ها و یا تغییرات به وقوع پیوسته در دنیای مد و عکاسی فشن عقب میماند

یکی دیگر از خصوصیات اصلی عکاسی مد این است که بسیار در مجلات و صفحه بندی از آنها استفاده میشود و این موضوع در هنگام عکاسی باید در نظر گرفته شود تا بتوان نوشته های لازم را در آنها وارد کرد

وظیفه عکاس مد با توجه به اینکه عکس او در میان دریایی از اخبار و عکس های تبلیغاتی محو میشود شکستن برخی از قوانین بصری و سعی در ایجاد داستانهای متفاوت و جذاب برای مخاطبین است و در این میان کلیدی ترین و مهم ترین نقش برای احیای این اتفاق را عکاس به عهده دارد و دیگر بحث شناخت و استفاده صرف از تکنیک های عکاسی در میان نیست (کاری که قطعا هر عکاسی باید به آن تسلط داشته باشد و این به خودی خود هنری محسوب نمیگردد!) بلکه مسلما اطلاعات علمی و شناخت عکاس از فرهنگ و دنیای اطراف خود و تسلط به استفاده از المان های قومی و بومی میتواند نقش بسیاری در جذب و جلب مخاطب ایفا کند

نویسنده: فریبرز میرکبیری

متخصص عکاسی صنعتی، عکاسی تبلیغاتی، عکاسی فشن، عکاسی مواد غذائی، عکاسی مدلینگ، عکاسی برندینگ، عکاسی طلا

, ,

برخی واقعیات عکاسی

با توجه به اینکه ما ایرانی ها اصولا افراد خارجی رو خیلی قبول داریم و اگر هموطن خودمون حرفی بزنه قبول نمیکنیم قسمتی از گفته های یکی از اساتید ایتالیایی ام رو ، “استاد بندوزی” از بهترین عکاسان فشن ایتالیا براتون ترجمه میکنم شاید مفید باشه. (سعی کردم بعضی قسمتها رو مطابق فرهنگ ایرانی و اتفاقات رایج در ایران ترجمه کنم)

در نظر بگیرید که 100 امتیاز دارید و بابت هر سوال که جواب مثبت داره 10 نمره از خودتون کم کنید و ببینید در انتها چقدر عکاس هستید

 پای عکس هاتون رو امضا میکنید و به اصطلاح لوگوی شما زیر عکس ها همیشه خودنمایی میکنه؟

 توی سایتتون عکس های “اچ دی آر” دارید؟

 روی سایتتون موزیک و یا افکت های عجیب و غریب تصویری دارید؟

 آیا عکس هایی از یک مدل و سط گل و بلبل دارید؟

 هرگز نتونستید عکستون رو بیش از 1000 یورو بفروشید؟ (احتمالا 500 هزار تومان در نظر بگیریم خوب باشه)

 آیا توی سایتتون عکس از غروب خورشید و یا گل و یا پرتره از پیرمرد و پیرزن یا گدا دارید؟

 کمتر از 50 عدد کتاب عکاسی دارید؟

زیر هیچ کدوم از عکس هاتون نوشتید که با چه دوربینی و یا چه لنزی و چه اگزیفی گرفته شده؟

 آیا چیز دروغی رو توی سایتتون منتشر کردید؟ (کسی نمیدونه اما خودتون که میدونید پس 10 نمره کم کنید)

 اگر جوابتون به سوال های قبلی بله بود و یا تعدادش از جواب منفی هاتون بیشتر بود و تا به حال به این فکر کردید که یک کلاس و یا ورک شاپ عکاسی برگزار کنید و یا برگزار کردید  (فاجعه) این بار 20 امتیاز از خودتون کسر کنید

این هم برای اینکه ببینید امتیاز عکاسیتون چنده و باور کنید اینها شوخی نیست

نویسنده: فریبرز میرکبیری

, ,

چطور عکاسی نکنیم! – قسمت دوم

عکاسی یک زبانه و یک زبان نیاز به یادگیری داره ممکنه شما بتونید با گفتن “چینگ چانگ چونگ” ادای حرف زدن به زبان چینی رو در بیارید اما خودتون هم خوب میدونید که چینی بلد نیستید. برای یادگیری خوب یک زبان نیاز به سالها تمرین در محیط و تجربه هست و مسلمه که با یکی دو سال تمرین کردن و یا یک کلاس عکاسی رفتن کسی نمیتونه به این زبان مسلط بشه این رو بپذیرید و از نقد کردن زبانی که بلد نیستید خودداری کنید.

یکی از بزرگترین مشکلاتی که توی ایران بهش برخوردم اینه که هر کس که دوربین به دست میگیره و یا کلاس عکاسی میره خودش رو مدعی میدونه و این وسط هیچ کس، دیگری رو قبول نداره و با تشکیل تیم های مختلف دائم در حال مبارزه و انتقاد از عکس های همدیگه  و زیر سوال بردن توانایی های هم هستند و احتمالا تصورشون اینه که با کوچک کردن طرف مقابل میتونند خودشون رو بزرگ کنند!

انتقاد کردن از دیگران بسیار راحته به خصوص که ادعا هم داشته باشی و این متاسفانه جزئی از فرهنگ ما شده، احتمالا بسیار شنیدید که فلان عکس عکاس مشهور رو نقد میکنن و میگن “اینکه کاری نداره من هم میتونم این عکس رو بگیرم” جوابی که لازمه به اینجور آدمها داده بشه اینه که بله جناب زرنگ کپی کردن و ایده دزدی کار بسیار راحتیه چیزی که سخته  داشتن یک ایده خوب و اجرا کردن اون با جزئیاته و مهم اینه که اون اثر رو شما نگرفتید و احتمالا سواد نقد کردن اون عکس رو هم ندارید پس این کار رو نکنید.

متاسفانه این رفتارهای عکاسان باعث شده که هیچ کس کسی رو قبول نداره و روز به روز بیشتر از هم فاصله میگیرن  و شکاف بسیار عمیقی این وسط ایجاد شده، در صورتی که مطمئنا با کنار هم قرار گرفتن میتونستن و میتونن تغییرات بسیار بزرگی در دنیای اطراف خودشون ایجاد کنن ، حیف که با شرایط فعلی این امر بعید به نظر میرسه…

نویسنده: فریبرز میرکبیری

متخصص عکاسی صنعتی، عکاسی تبلیغاتی، عکاسی فشن، عکاسی مواد غذائی، عکاسی مدلینگ، عکاسی برندینگ، عکاسی طلا

, ,

چطور عکاسی نکنیم

چیزی که توی اکثر گروه های عکاسی به چشم میخوره اینه که عموما هر از گاهی قرار عکاسی میذارن و معمولا همه دوربین به دست راه میفتن توی شهر که عکاسی کنن.

اینجور وقتا سوالی که به ذهنم میاد اینه “آیا این جماعت عکاس دوربین به دست اصولا قراره یک گروه حرفه ای باشن یا تعدادی آماتور که صرفا راه میفتن توی شهر و از در و دیوار و هر سوراخ سمبه ای که پیدا میکنن عکس میگیرن؟؟؟” چون اگر داریم درباره یک جمع حرفه ای صحبت میکنیم که قدم اول اشتباهه دیگه چه برسه به بقیه راه….اصل اول برای یک عکاس حرفه ای اینه که بدونه قراره چیکار کنه و چرا عکاسی میکنه و هدفش از اینکه دوربین به دست راه میفته بیرون چیه.

نکته بعدی امضاهای زیر عکس هاست که واقعا رو اعصابه، به تجربه ثابت شده که هر چی این امضاها بزرگتره عکاس مورد نظر آماتور تره اگه دقت کرده باشید هیچ کدوم از عکاس های به نام لزومی به درج اسمشون در زیر عکس نمیبینن و یا به یک امضای کوچیک اون هم جایی که توی چشم نباشه قناعت میکنن، لطفا نگید که نگران هستیم عکسمون دزدیده بشه چون اولا این احتمال بسیار کمه چون بسیار عکاس های بهتر از شما هست که بشه عکسش رو دزدید پس نگران نباشید و دوما اینکه راه های دیگه ای برای جلوگیری از این کار هست و سوما و مهم تر اینکه اگه عکستون واقعا خوب باشه  با این امضا و لوگو های عجیب و غریب کلا ضایع میشه و از بین میره چون این حرکت از لحاظ بصری بسیار آزارنده است.

نکته بعدی که معمولا همیشه فراموش میشه اینه که عکس های شما حتی اگر متوجه نباشید کلی حرف برای گفتن دارند و این چیزیه که باید بسیار بهش دقت کنید. سوالی که پیش میاد اینه که آیا واقعا دوست دارید بعضی از این حرفها رو جلوی خلق داد بزنید.

مثال میزنم عکس پاها از بالا که توی دخترها بسیار متداول هست چه چیزی رو میگه؟ واضحه داره اعلام میکنه که اولا انقدر خلاقیت نداشتم که بتونم یه عکس خوب بگیرم اما چون میخواستم به هر حال یه چیزی توی اینستا بزارم پس چی دم دست تر و کلیشه ای تر از پاهام! حرف بعدی که این عکس میزنه اینه که ببینید کفش های من برند هستن! (این یعنی احتمالا من برند ندیده هستم و این جریان برام خیلی جذابه) و حرف بعدی که میزنه اینه ببینید چه پاهای خوب و کشیده ای دارم! (مسلما از اون زاویه هر پایی خیلی کشیده تربه نظر میاد و این هیچ مزیتی نیست).

عکاسی یک زبان بسیار گویاست  ، مواظب باشید که ندونسته بعضی حرفها و خصوصیاتتون رو برای همه به اشتراک نگذارید.

نویسنده: فریبرز میرکبیری

متخصص عکاسی صنعتی، عکاسی تبلیغاتی، عکاسی فشن، عکاسی مواد غذائی، عکاسی مدلینگ، عکاسی برندینگ، عکاسی طلا

,

افتخار همراهی استاد لودی و نگاتیو استودیو

توت فرنگی

مائوریتزیو لودی افتخار همکاری با ایشان و نقش نماینده رسمی ایشان در ایران را عهده دار شدیم. استاد لودی از اساتید نام آشنای ایتالیایی در زمینه عکاسی پکیجینگ و فود میباشد که سابقه همکاری با برخی برندهای بین المللی رادر طول سابقه کاری خود دارد. با توجه به قرار داد انجام شده استاد لودی روند و نمونه کارهای انجام شده در این استودیو را از لحاظ فنی و کیفی تایید نموده و از این پس شرکتها میتوانند در صورت تمایل هرگونه فعالیت و اجرای هرگونه پروژه عکاسی در زمینه های پکیجینگ و فود (موادغذایی) را با حضور شخص جناب لودی در ایران داشته باشند.

http://ps.ubikmauriziolodi.it/#!/p/abroad

https://www.behance.net/ubik_photography 

نویسنده: فریبرز میرکبیری

متخصص عکاسی صنعتی، عکاسی تبلیغاتی، عکاسی فشن، عکاسی مواد غذائی، عکاسی مدلینگ، عکاسی برندینگ، عکاسی طلا

, , , , , , ,

تقویم پیرللی و تاثیر آن در دنیای مد

تقویم پیرِللی یکی از معروفترین و با پرستیژ ترین تقویم های دنیاست که سالیان سال هر ساله منتشر میشود.این تقویم که در دهه 60 برای اولین بار توسط دفتر بخش انگلیس شرکت پیرللی منتشر شد به مرور تبدیل به معیاری برای شناخت بهترین عکاسان هر دوره و همچنین بهترین مدل ها شده است.

دلیل این اتفاق تعداد بسیار محدود چاپ شده از این تقویم میباشد و اینکه این تقویم به هیچ عنوان به فروش نمیرسد و تنها از طریق این شرکت هر ساله به تعدادی از شخصیت های معروف و به اصطلاح “وی.آی.پی” اهدا میشود.

انتخاب امسال (2015) این تقویم معروف عکاس مد و فشن به نام “استیون مِیزل” است که در سال های اخیر کارهای بسیاری با مجله وُگ ایتالیا انجام داده است.

نکته جالب توجه این است که با توجه به اینکه در سال های اخیر و به خصوص سال گذشته استفاده از مدل های به اصطلاح “کوروی” کمی چاق و توپر در آمریکا باب شده است امسال یکی از مدل های این تقویم “کاندیس هوففین” یک مدل کوروی است که برای اولین بار در تاریخ این تقویم اندامی خارج از استاندارد های مدلی دارد.

نویسنده: فریبرز میرکبیری

, , , ,

منم میتونم مدل بشم؟! شماره دو

همونطور که توی نوشته قبلی گفتم مدل شدن اصلا کار راحتی نیست و نیازمند تمرین، مطالعه، دیدن و دیدن و باز هم دیدنه، دیدن نمونه عکس ها و ژست های خوب (ترجیحا خارج از اینستاگرام!)

از لحاظ ظاهری بیشتر از زیبایی چهره جذابیت و مخصوصا خاص بودن صورته که میتونه جزء اولین موارد باشه.

مسلما استاندارد هایی هم برای مدل ها وجود دارن که کمابیش اینها هستن:

بهترین دوره سنی برای یک مدل از 17-18 سال تا 27-30 ساله، گرچه در ایران برخی از مدل ها در سن 35-40 سالگی هم با اعتماد به نفس بسیار به این کار مشغولند!!!

از لحاظ فیزیک بدنی و ظاهر برای خانمها لازم به تاکیده که بهترین چیز خود واقعی شماست بدون دست کاری کردن و یا جراحی های بیهوده و به خصوص تزریق کردن لب و کاشتن گونه و حتی ناخن مصنوعی و خلاصه کارهایی از این قبیل که نه تنها باعث میشن زیبایی واقعی و طبیعیتون رو برای همیشه از بین ببرید بلکه مسلما امکان یک مدل حرفه ای شدن رو هم برای همیشه ازخودتون میگیرید.

در مورد مدل های آقا چیزی که در ایران بسیار به چشم میاد و از نظر من قابل درک نیست اینه که اکثرا با اغراق کردن در تمرین های بادی بیلدینگ باعث خراب کردن فرم بدنشون شدن و احتمالا فکر میکنن همچین چیزی اونها رو تبدیل به یک مدل خوش هیکل میکنه!!! تاکید میکنم بهترین فرم بدن برای آقایون و یا خانوم ها یک فرم متعادله که به هیچ وجه در هیچ بخشی از اون اغراق نشده باشه، مگر اینکه برای برخی موارد خاص نیاز به استفاده از همچین مدل هایی با هیکل های باد شده باشه!

از لحاظ فیزیک بدنی موارد مختلفی وجود داره و بسیار لاغر بودن بیشتر جهت استفاده در “کَت واک” ها به کار میره. خصوصیات فیزیکی بسته به نوع استفاده ای که از مدل میشه میتونه متفاوت باشه و این مسلما یعنی یک مدل نمیتونه برای هر نوع پروژه ای مناسب باشه

استاندارد قد برای خانم ها معمولا از 170 تا 180 و برای آقایون از 175 تا 185 هست.

این استانداردها وحی منزل نیستن و حتی به نظر من با توجه به نوع شرایط زیستی و اجتماعی و ژنتیکی هر ناحیه میتونن متفاوت باشن. دقیقا به همین دلیل توی ایران و با توجه به نوع ژن ایرانی استاندارد قد هم میتونه نسبت به استاندارد های جهانیش کمی متفاوت باشه. لازمه اضافه کنم که قد بلند هم لزوما شاخصه ای برای بهتر بودن یک مدل نیست، نکته بسیار مهم داشتن تناسب بین اندازه های پایین تنه و بالا تنه مدله.

اینها کمابیش استانداردهای اولیه هستند و البته همیشه استثناء هایی هم برای موارد فوق وجود داره، رده سنی که درباره اش صحبت شد بهترین سن برای یک مدله اما موارد استثنائی هم وجود داره که برخی از تاپ مدل های در اِشِل جهانی تا سن های بالاتر هم مدلی کردن و یا ممکنه یک عکاس برای پروژه خاصی نیاز به مدلی با سن بالاتر از معمول داشته باشه.

این استثنا ها از لحاظ ظاهری هم میتونه وجود داشته باشه و به ندرت ممکنه یک عکاس بابت سناریویی که میخواد پیش ببره به عنوان مثال نیاز به کسی داشته باشه که لب های تزریقی داره و …

پ.ن: اگر کسی سوالی داشت میتونه همین جا مطرح کنه و اگر اطلاعات من اجازه میداد حتما بهش جواب میدم.

نویسنده: فریبرز میرکبیری

متخصص عکاسی صنعتی، عکاسی تبلیغاتی، عکاسی فشن، عکاسی مواد غذائی، عکاسی مدلینگ، عکاسی برندینگ، عکاسی طلا

, , ,

آلکس وب و دنیای عکاسی

آلکس وب یکی از عکاسان به نام و درجه یک آژانس مشهور مگنوم است یکی از کسانی که با دیدن عکس هایش بهت زده به فکر فرو میروی. زاویه دید خاص و منحصر به فرد او در کادر بندی ها و کمپوزیسیون دقیق او فراموش ناشدنیست. یک بخش مهم در عکس های او که همیشه من را مجذوب خود کرده است استفاده بی نظیر او از سایه ها است به طریقی که باعث ایجاد فضاهایی فانتزی شده و هر بیننده ای را ناچار به توقف و سعی در درک کردن عکس میکند

foto-1

فریم های بی نظیر او معمولا کادری شلوغ و پر را به تصویر میکشند که در انها هر اِلمانی درست سر جای خود قرار دارد و گویی شاتر درست  لحظه پیش از روی دادن اتفاقی بزرگ را ثبت نموده است

foto-2

خصوصیت بارز عکس های او این است که چشم در تصویر شروع به جستجو میکند و ناخودآگاه روی هر کدام از اِلمان های تصویر مکث نموده و آنرا مز مزه میکند و در نهایت به تمام نقاط تصویر سرک میکشد

foto-3

خصوصیت منحصر به فرد دیگر او تقسیم کردن کادر عکس به دو قسمت است، دو بخشی که در نهایت گویی هر یک داستانی متفاوت از دنیاهایی موازی و انسان هایی که از حضور هم به کلی بی خبر هستند را بیان میکند

foto-6

و در نهایت مجموعه عکس های زیبای او که در مرز آمریکا و مکزیک گرفته شده است عکس هایی که مانند تصویر زیر لحظه ویران شدن رویای مرد مکزیکی را نشان میدهد که درست روی مرز دستگیر میشود. نور غروب و دشت پر از گلهای زرد رنگ و نگاه خیره به انتها و نا امید مرد تصویری بی نهایت عمیق و خاص را به وجود آورده اند

foto-11

نویسنده: فریبرز میرکبیری

, , , ,

منم میتونم مدل بشم؟!

بحث مدلینگ و مدل شدن در ایران بسیار داغه و تقریبا هر کسی که بهم میرسه ازم میپرسه که آیا میتونه مدل بشه و یا اینکه برای رسیدن به این هدف چه کار باید کرد، اینکه آیا کلاسی برای این کار وجود داره و سوال هایی از این قبیل.

قصد دارم از این به بعد توی این وبلاگ کمی هم درباره مدلینگ و مدل شدن بنویسم شاید کمکی به بعضی از علاقمندان به این رشته بکنه. به خاطر سوء استفاده هایی که در این باره دیدم مجبورم درباره بعضی موارد خیلی رُک حرف بزنم و امیدوارم این باعث کدورت کسی نشه.

  • اولین توضیحی که لازمه بدم (و توی خیلی از کلاس ها و سمینارها هم عنوان کردم) اینه که مدلینگ یعنی مدلی کردن و اصولا هیچ زیر شاخه ای از عکاسی به اسم مدلینگ یا مدلینگ فتوگرافی وجود نداره و عکاسی مدلینگ اصطلاح غلطیه!
  • نکته بسیار مهم اگه توی دوست و آشنا و فک و فامیل بهتون میگن “وای عزیزم تو چقدر خوشگلی” این به این معنی نیست که میتونی مدل بشی! صرفا زیبا بودن دلیل بر این نمیشه که شما توانایی و قابلیت های مربوط به این کار رو داشته باشی.
  • مدلی یک کار جدی و یک شغله مثل مکانیکی و یا لوله کشی و یا هر شغل دیگه ای و این یعنی اینکه براش باید زحمت کشید و تجربه کسب کرد و این امکان وجود نداره که یک روزه بشه مدل شد. کاری به این ندارم که هنوز توی ایران همچین دیدی نسبت به این کار وجود نداره و اینکه بعضی در ظاهر عکاسی و صرفا به خاطر اینکه بتونن با یه دختر رابطه ای برقرار کنن حاضر هستن هر کسی که شرایطشون رو بپذیره به عنوان مدل انتخاب کنن. این در حالیه که مسلما استانداردهای سفت و سختی برای انتخاب یک مدل وجود داره.
  • توصیه اکید میکنم در هیچ کلاسی که تحت این عنوان برگزار میشه شرکت نکنید چون همه شون بیخود هستن! توی کشوری که اصولا چیزی به اسم مدل حرفه ای وجود نداره انتظار دارید که چه کسی و چه چیزی رو بهتون آموزش بده؟!! این کلاس ها غیر از اینکه پولتون رو هدر بدید و ذهنتون راجع به مدلینگ خراب بشه و بخصوص باعث بشن کلا توی راه اشتباه قرار بگیرین چیزی براتون ندارن.
  • اگر کسی بهتون پیشنهاد همکاری داد و کلی ازتون تعریف کرد که میتونه شما رو تبدیل به یک مدل معروف کنه و اینکه عکس هاتون رو تو فلان مجله و یا فلان تبلیغ استفاده کنه اما چون شما هنوز حرفه ای نیستین لازمه که 3 میلیون تومان یا حتی 100 هزار تومان بابت اون بپردازید مختار هستید که این پول رو بدید اما مطمئن باشید که هیچ وقت یک عکاس حرفه ای ازتون همچین تقاضایی نمیکنه و حتی اگه یک بار هم عکسی از شما جایی چاپ بشه مطمئنا این شما رو تبدیل به یک مدل نمیکنه!!!
  • مسلما برای اینکه بتونید خودتون رو به جایی و یا عکاسی معرفی کنید نیاز به یک بوک حرفه ای دارید و این احتمالا تنها بخشیه که اگه تمایل به داشتن یک کار خوب و با یک عکاس خوب دارید باید بابتش پول بپردازید و کارهایی که مجانی با عکاس ها انجام میدید اصولا به درد این بوک نمیخورن.

در آخر باز هم تاکید میکنم مدلی یک حرفه است و اگر میخوای موفق باشی باید بابتش وقت بذاری و بهش جدی نگاه کنی. موفق باشید.      

نویسنده: فریبرز میرکبیری

متخصص عکاسی صنعتی، عکاسی تبلیغاتی، عکاسی فشن، عکاسی مواد غذائی، عکاسی مدلینگ، عکاسی برندینگ، عکاسی طلا